Uzasadnienie
Z. W. w dniu 25 stycznia 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na niezałatwieniu jego wniosku z dnia 6 października 2011r. o odstąpienie od żądania zwrotu kosztów za "specjalistyczne usługi opiekuńcze za marzec 2010r. (70 - 80 zł)".
W skardze zarzucił pracownikom Ośrodka Pomocy Społecznej uporczywe działanie na jego szkodę. Skarżący podkreślił, iż organ administracji celowo i z rozmysłem uchyla się od rozpoznania wskazanego wyżej wniosku z dnia 6 października 2011 r.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, działający z upoważnienia Wójta Gminy, wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ administracji przedstawił szczegółowo przebieg postępowania w sprawie i wskazał, iż przedmiotowy wniosek, wobec nieuzupełnienia przez skarżącego jego braków, został pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa.
Jednocześnie organ wskazał, że skarżący składał już wcześniej tj. 10 listopada 2010r. "tożsamy" wniosek, który został rozpoznany decyzją z dnia 10 grudnia 2010r., utrzymaną następnie w mocy przez organ odwoławczy decyzją z dnia 16 lutego 2011r., od której skarga została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 sierpnia 2011r., w sprawie II SA/Lu 279/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270), zwanej dalej ppsa, kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy (w terminie określonym w art. 35 kpa tj. w ciągu miesiąca, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania) bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87).
W świetle art. 149 § 1 ppsa - sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, a także stwierdza czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Mając na uwadze wskazane przepisy stwierdzić należy, że skarga Z. W. na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia 6 października 2011 r. o odstąpienie od żądania zwrotu kosztów za "specjalistyczne usługi opiekuńcze za marzec 2010r. (70 – 80 zł)" - jest zasadna -– wniosek ten dotychczas nie został rozpoznany, a okoliczności wskazywane przez organ I instancji nie usprawiedliwiają jego bezczynności.
Z akt administracyjnych wynika, iż w piśmie z dnia 6 października 2011 r. skarżący zwrócił się o odstąpienie przez organ pomocy społecznej od żądania zwrotu kosztów za przyznane skarżącemu "specjalistyczne usługi opiekuńcze za marzec 2010r. (70-80 zł)".
Z akt tych wynika również, że w toku postępowania w sprawie organ – mając na uwadze szereg innych wniosków Z. W. - trzykrotnie podjął próbę przeprowadzenia aktualizacji wywiadu środowiskowego ze skarżącym w dniach: 12 października 2011 r., 19 października 2011 r. oraz 25 października 2011 r. Mimo wizyt pracowników socjalnych na terenie posesji skarżącego, o których to wizytach skarżący był każdorazowo informowany, a terminy odwiedzin były z nim uzgadniane, nie udało się dokonać aktualizacji wywiadu.
Pismem z dnia 4 listopada 2011 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wezwał skarżącego do przedłożenia aktualnego zaświadczenia lekarskiego z Poradni Zdrowia Psychicznego stwierdzającego systematyczne leczenie skarżącego i przyjmowanie przez niego leków z grupy psychotropowych oraz dowodów zapłaty (imiennych faktur), które świadczyłyby o znacznych wydatkach skarżącego. Jednocześnie organ pouczył skarżącego, iż w przypadku niezłożenia żądanych dokumentów w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, wniosek skarżącego zostanie pozostawiony bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 listopada 2011 r.
W dniu 8 listopada 2011r. skarżący złożył pismo, zarzucając, iż wezwanie z dnia 4 listopada 2011r. narusza prawo. Skarżący nie złożył żądanych przez organ dokumentów.
Wobec niewykonania przez skarżącego powyższego wezwania, organ administracji pismem z dnia 30 listopada 2011r. - na podstawie art. 64 § 2 kpa - pozostawił bez rozpoznania szereg wniosków skarżącego m.in. wniosek z dnia 6 października 2011r. o odstąpienie od żądania zwrotu kosztów za specjalistyczne usługi opiekuńcze "III rata 2009r."
Niezależnie od oceny prawnej takiego rozstrzygnięcia stwierdzić należy, że nie obejmowało ono wniosku, którego dotyczy niniejsze postępowanie tj. wniosku z dnia 6 października 2011r. o odstąpienie od żądania zwrotu kosztów za specjalistyczne usługi opiekuńcze za "marzec 2010r. (70-80 zł)". Skarżący w tym samym dniu tj. 6 października 2011r. złożył bowiem dwa wnioski i – jak wynika z akt sprawy – tylko jeden z nich, dotyczący odstąpienia od żądania zwrotu kosztów za specjalistyczne usługi opiekuńcze "III rata – 2009", był przedmiotem czynności procesowych organu, co wynika z szeregu pism – wezwanie z dnia 4 listopada 2011r., pismo z dnia 30 listopada 2011r., pismo z dnia 7 listopada 2011r.- wniosek ten był również objęty skargą na bezczynność, która została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie II SAB/Lu 17/12.
Natomiast drugi wniosek z dnia 6 października 2011r. (którego dotyczy niniejsze postępowanie) nie był objęty żadnymi czynnościami procesowymi organu, co świadczy o bezczynności organu. Wprawdzie organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że skarżący złożył "tożsamy" wniosek w dniu 10 listopada 2011r., który został rozpoznany przez organy obu instancji oraz tut. Sąd, to jednak okoliczność ta nie uzasadnia bezczynności organu. W razie stwierdzenia tożsamości sprawy administracyjnej organ miał obowiązek rozważyć zastosowanie art. 61 a § 1kpa.
Z tych względów - na podstawie art. 149 § 1 ppsa – należało zobowiązać organ do rozstrzygnięcia we właściwej formie – w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem – przedmiotowego wniosku skarżącego z dnia 6 października 2011r. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.