Uzasadnienie
W dniu 3 kwietnia 2013 r. E. Ł., reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego K. Ł., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Wójta Gminy [...], skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi jej autor wyjaśnił, że w dniu 6 marca 2013 r. skarżąca, za pośrednictwem poczty elektronicznej, zwróciła się w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej do Wójta Gminy [...] wnosząc o "udzielenie pisemnej informacji, jakie konkretnie Wójt i Rada Gminy prowadzą (należące do zadań własnych gminy) polityki:
- 1. związane z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych;
- 2. wzmocnienia bezpieczeństwa obywateli i porządku publicznego w zakresie zabezpieczenia mieszkańców Gminy przed ułatwionym dostępem do nielegalnych wyrobów alkoholowych;
- 3. przeciwdziałania narkomanii".
We wniosku tym skarżąca wniosła także o udzielenie informacji publicznej, "czy Wójt i Rada Gminy widzą potrzebę zintensyfikowania tych polityk i zamierzają to czynić, a jeśli nie, to dlaczego. Jeśli Wójt i Rada Gminy widzą potrzebę poprawy sytuacji poprzez zintensyfikowanie wyżej wymienionych polityk, wnoszę w tym zakresie o podanie mi konkretnych zamiarów zmierzających do tego celu, a także o podanie, czy mają miejsce w Gminie prace legislacyjne mające na celu zmianę prawa miejscowego w kierunku zintensyfikowania wyżej wymienionych polityk, a jeśli tak, to wnoszę również o podanie, czego one konkretnie dotyczą, które osoby są odpowiedzialne za pracę nad projektami, jaki jest zakres przedmiotowy tych projektów, jakie są założenia i ustalenia tych projektów, jaki jest ich tekst, jaki jest ewentualny czas niezbędny do zakończenia prac nad nimi".
Skarżąca poprosiła o przesłanie pisemnej odpowiedzi na powyższe pytanie na jej adres zamieszkania.
Uzasadniając wniesioną skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] skarżąca podniosła, że termin do załatwienia jej wniosku upłynął w dniu 21 marca 2013 r., jednakże do dnia sporządzenia skargi nie otrzymała żadnej odpowiedzi od organu. Skarżąca domagała się zatem zobowiązania Wójta do rozpoznania jej wniosku z dnia 6 marca 2013 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, a nadto wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeśli organ ten nie przekaże Sądowi wniesionej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o umorzenie postępowania. Organ wskazał, że wniosek skarżącej z dnia 6 marca 2013 r. został rozpatrzony i załatwiony pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r., nr [...], nadanym na adres skarżącej w dniu 8 kwietnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Stosownie do art. 149 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Należy podkreślić, że sąd, oceniając czy organ jest bezczynny, bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dniu orzekania.
W rozpoznawanej sprawie skarga E. Ł. dotyczyła zarzucanej przez nią bezczynności w zakresie rozpatrzenia przez Wójta Gminy [...] wniosku z dnia 6 marca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej "ustawą".
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że wójt gminy – jako organ władzy publicznej – jest na mocy art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej.
Wskazać również należy, iż przedmiot wniosku skarżącej z dnia 6 marca 2013 r., to jest informacja na temat prowadzonej przez Wójta i Radę Gminy polityk związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych, wzmocnienia bezpieczeństwa obywateli i porządku publicznego w zakresie zabezpieczenia mieszkańców gminy przed ułatwionym dostępem do nielegalnych wyrobów alkoholowych oraz przeciwdziałania narkomanii, stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy, która winna być w dyspozycji Wójta. Jest ona bowiem informacją o wykonywanych przez gminę zadaniach publicznych z zakresu przeciwdziałania alkoholizmowi i narkomanii.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że dla rozstrzygnięcia wniosku skarżącej z dnia 6 marca 2013 r. znajdował zastosowanie tryb przewidziany w ustawie. Organ winien był zatem bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, udostępnić skarżącej żądaną informację (art. 13 ust. 1 ustawy), ewentualnie udzielić wyjaśnień, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 ustawy lub wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 ustawy).
W niniejszej sprawie pozostaje poza sporem, że w chwili wniesienia przez skarżącą jej skargi (datowanej na dzień 3 kwietnia 2013 r.), Wójt Gminy [...] pozostawał w bezczynności w sprawie przedmiotowego wniosku z dnia 6 marca 2013 r., który winien był załatwić do dnia 20 marca 2013 r. Z akt sprawy wynika jednak, że organ przestał tkwić w tej bezczynności w dniu 8 kwietnia 2013 r., kiedy to nadał na adres skarżącej pismo Sekretarza Gminy, działającego z upoważnienia Wójta, datowane na 4 kwietnia 2013 r. Pismo to w sposób wyczerpujący przedstawia prowadzoną przez gminę politykę w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, wzmocnienia bezpieczeństwa obywateli i porządku publicznego w zakresie zabezpieczenia mieszkańców gminy przed ułatwionym dostępem do nielegalnych wyrobów alkoholowych oraz przeciwdziałania narkomanii, jak również wyjaśnia, że organy Gminy nie widzą potrzeby podjęcia dodatkowych prac legislacyjnych w tym zakresie (k. 9 akt sąd.). Pismo to, zdaniem Sądu, stanowi prawidłowe i zgodne z żądaniem strony załatwienie jej wniosku.
W ocenie Sądu rozpatrzenie przez Wójta Gminy [...] wniosku skarżącej poprzez udzielenie jej żądanej informacji, wyłącza możliwość uwzględnienia rozpoznawanej skargi na bezczynność, pomimo, że czynność ta została podjęta z naruszeniem przewidzianego terminu. Sąd nie może bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., I OSK 1628/11, Lex nr 1149205). Mając jednak na uwadze, iż rozpoznawana skarga była zasadna w chwili jej wniesienia, brak było podstaw do jej oddalenia na podstawie art. 151 P.p.s.a.
W tej sytuacji postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Zgodnie bowiem ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08 (ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63), jeśli organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności, już po wniesieniu skargi na bezczynność, zastosowanie znajduje przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., nakazujący sądowi umorzenie postępowania, jakie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.
Wobec faktu, iż udostępnienie informacji publicznej nastąpiło w niniejszej sprawie dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność organu w tym przedmiocie, uznać należy, że Wójt Gminy [...] udzielając informacji, w istocie uwzględnił przedmiotową skargę w całości w trybie przepisu art. 54 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. To z kolei – mając na uwadze treść art. 201 P.p.s.a. – uzasadniało zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu niezbędnych kosztów sądowych poniesionych przez nią dla celowego dochodzenia swoich praw w niniejszej sprawie (por. powołaną wyżej uchwałę NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08).
Należy również wskazać, że Sąd za bezprzedmiotowe uznał także postępowanie w zakresie wniosku skarżącej o wymierzenie organowi, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., grzywny w razie nieprzekazania Sądowi skargi w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. Z akt sprawy wynika bowiem, że przedmiotowa skarga z dnia 3 kwietnia 2013 r. została przekazana do Sądu w dniu 15 kwietnia 2013 r. (data nadania), a zatem z zachowaniem terminu określonego w art. 21 pkt 1 ustawy. Wniosek skarżącej był zaś wyraźnie uwarunkowany uchybieniem przez organ temu terminowi.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.