Uzasadnienie
K. K. wniósł w dniu 25 listopada 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora [...] L. im[...] J. D. w L. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na złożony drogą mailową wniosek z dnia 30 października 2015r.
We wniosku tym skarżący domagał się przesłania mu "zawiadomienia o przestępstwie z art. 212 Kodeksu karnego opisywanego w artykule: "Dyrektor [...] domaga się ukarania internautów za krytykę "gargamela" (Gazeta Wyborcza) oraz "umowy z kancelarią adwokacką przygotowującą ww. zawiadomienie, sposobu zawarcia umowy z tą kancelarią, kopii pełnomocnictwa udzielonego w tej sprawie".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że mailem z dnia 18 listopada 2015r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek.
Organ wyjaśnił w tym mailu, że nie zawierał umowy na przygotowanie zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa, zaś udzielone pełnomocnictwo oraz zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa nie stanowią informacji publicznej. Zawiadomienie ma charakter wyłącznie procesowy i nie funkcjonuje poza postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez odpowiednie organy, nie jest więc dokumentem dotyczącym spraw publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie jest także dokumentem urzędowym.
Poza tym zarówno zawiadomienie, jak i udzielone pełnomocnictwo znajdują się w aktach postępowania przygotowawczego, a więc możliwy jest do nich dostęp w trybie kodeksu postępowania karnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz.1198 ze zm.), zwana "u.d.i.p."
Z przepisów tej ustawy wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w niej czynności, w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Organ ma zatem obowiązek:
- 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodny z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub
- 2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub
- 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) lub
- 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji.
Powyższe obowiązki spoczywają na organie zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej wówczas, gdy objęte wnioskiem informacje są takimi informacjami. W świetle art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną (...); definicję te uszczegóławia przepis art. 6 u.d.i.p.
W ocenie skarżącego, żądane dokumenty są informacją publiczną, natomiast zdaniem organu nie mają one takiego charakteru.
Niezależnie jednak od kwalifikacji tej informacji Dyrektor [...] L. im[...] J. D. w L. wyjaśnił skarżącemu mailem z dnia 18 listopada 2015r., że nie posiada ani zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, ani udzielonego pełnomocnictwa, których przesłania domagał się skarżący, gdyż dokumenty te znajdują się w aktach postępowania przygotowawczego.
W sytuacji występującej w sprawie organowi nie można zatem zarzucić bezczynności.
Wobec powyższego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.