Uzasadnienie
A. Sz. i S. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rady Gminy w sprawie nie wydania stosownego aktu administracyjnego po złożeniu przez skarżących w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wezwania do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały Rady Gminy z dnia [...] r., nr [...] dotyczącej sprzedaży nieruchomości położonej w miejscowości M.przy ul. [...] w trybie przetargu ustnego nieograniczonego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Sprawa, w której skarżący zarzucają bezczynność, a więc rozstrzygnięcie wezwania do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z uchwalenia aktu prawa miejscowego, nie podlega załatwieniu przez radę gminy w żadnej z form aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., czy też w drodze innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 ww. art.). Dlatego też skarga na bezczynność rady gminy w przedmiocie nie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 893/08, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądowych).
Ma to związek z tym, iż możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy nie jest uzależniona od udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Organ, do którego skierowano wezwanie, nie ma prawnego obowiązku udzielenia odpowiedzi na wezwanie. W sytuacji, gdy nie udzielił on odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skargę do sądu administracyjnego na akt prawa miejscowego lub inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, wnosi się w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Z tych wszystkich względów na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.