Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) skargę do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji.
W dniu 10 lutego 2005r. J. K. wniósł na podstawie art.37 kpa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie [...] podnosząc, że organ ten nie rozpoznaje jego wniosków o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej, a w szczególności o refundację kosztów leczenia.
W świetle przepisu art.37§1 kpa skarżącemu przysługiwało zażalenie na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Z akt sprawy wynika, że J. K. nie wniósł takiego zażalenia.
W tej sytuacji, ze względu na to, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, wniesiona przez niego skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270)