Uzasadnienie
T. W. w dniu 1 grudnia 2004 r. wniosła skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej polegającą na niezałatwieniu jej wniosku z dnia 19 kwietnia 2004 r. o zmianę decyzji z dnia 8 kwietnia 2004 r. przyznającej zasiłek celowy w kwocie 100 zł. Do skargi dołączyła swoje "wezwanie GOPS do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 20 października 2004 r.
Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej zobowiązany przez Sąd zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wyjaśnił, że dokumenty związane ze sprawą przesłane zostały Sądowi w dniu 3 września 2004 r. do akt sprawy II SAB/Lu 37/04. Organ dołączył do odpowiedzi na skargę kserokopie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2004 r. Nr SKO.[...] i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 października 2004 r. sygn. akt II SAB/Lu 37/04.
W odpowiedzi na skargę, organ nie sprecyzował swojego stanowiska w sprawie wniesionej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 35 kpa organy administracyjne zobowiązane są do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – w ciągu dwóch miesięcy. Jeżeli termin określony w tym przepisie dla załatwienia sprawy nie może być dotrzymany, organ ma obowiązek zawiadomić o tym strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 kpa).
Istotą skargi na bezczynność organu administracji jest brak rozstrzygnięcia sprawy przez ten organ i żądanie, by Sąd na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 162, poz. 1692) zobowiązał organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W rozpatrywanej sprawie – w ocenie Sądu – nie zachodzą okoliczności pozwalające na stwierdzenie, że Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej pozostał bezczynnym i nie rozstrzygnął sprawy w określonym przepisami kpa terminie.
Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca, będąca od kilku lat podopieczną Ośrodka Pomocy Społecznej, w dniu 28 marca 2004 r. złożyła wniosek o przyznanie jej zasiłku celowego na zaspokojenie bieżących potrzeb bytowych i żywność świąteczną. Uwzględniając ten wniosek Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] przyznał T.W. zasiłek celowy w kwocie 100 zł, który to zasiłek wraz z zasiłkiem okresowym został T. W. wypłacony w dniu wydania decyzji.
W dniu 19 kwietnia 2004 r. T. W. złożyła do organu I instancji wniosek o zmianę decyzji, a organ pierwszej instancji wniosek ten potraktował jako złożone w ustawowym terminie odwołanie od decyzji.
Uwzględniając zażalenie skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. Nr SKO.[...] zobowiązało organ I instancji do załatwienia w terminie 1 miesiąca wniosku z dnia 19 kwietnia 2004 r. o zmianę decyzji w trybie art. 155 kpa. Przed upływem zakreślonego tym postanowieniem terminu skarżąca w dniu 5 sierpnia 2004 r. wniosła skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, dołączając decyzję tego organu z dnia [...]sierpnia 2004 r., Nr [...] odmawiającą zmiany decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. Skarga ta była przedmiotem rozpoznania w sprawie II SAB/Lu 37/04, w której Sąd w dniu 27 października 2004 r. skargę oddalił. Żadna ze stron nie zażądała sporządzenia uzasadnienia tego wyroku, który uprawomocnił się w dniu 27 listopada 2004 r.
Po wydaniu wyroku w sprawie II SAB/Lu 37/04 Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2004 r. Nr SKO.[...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] sierpnia 2004 r. odmawiającą zmiany decyzji własnej z dnia [...]kwietnia 2004 r. przyznającej T. W. zasiłek celowy w kwocie stu złotych. Decyzja ta, doręczona skarżącej, zawierała informację, iż jest ostateczna oraz pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego kończyła w administracyjnym toku instancji sprawę wszczętą wnioskiem skarżącej z dnia 28 marca 2004 r. o przyznanie zasiłku celowego. Skarżącej przysługiwało prawo do kwestionowania tej decyzji już tylko w postaci skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Z uwagi na powyższe Kierownik Ośrodka Pomocy społecznej po wydaniu tejże decyzji nie był uprawniony ani zobowiązany do podejmowania jakichkolwiek działań prawnych w przedmiotowej sprawie dopóki decyzja ta funkcjonuje w obrocie prawnym. Tym samym organ ten, wbrew zarzutom skarżącej nie pozostawał bezczynnym.
Mając to na względzie należało skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych, oddalić na podstawie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.