Uzasadnienie
Z. W. złożył w dniu 4 grudnia 2008r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wójta Gminy N. polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 18 listopada 2008r. o świadczenie na opał do kuchni węglowej.
W odpowiedzi na skargę z dnia 31 grudnia 2008r. organ wnosił o jej oddalenie, a następnie w dniu 12 stycznia 2008r. rozpoznał wniosek skarżącego z dnia 18 listopada 2008r. wydając decyzję, którą odmówił przyznania skarżącemu pomocy pieniężnej w postaci zasiłku celowego /notatka urzędowa, k. 28/
Sąd zważył, co następuje
Postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ustawą.
Istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest - zgodnie z art. 149 ustawy - zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza więc możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000r., I SAB 201/99, niepubl.); w takiej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2004, s.235)
Skoro więc w rozpatrywanej sprawie organ I instancji rozpoznał wniosek skarżącego z dnia 18 listopada 2008r. o przyznanie pomocy społecznej na opał, to postępowanie w sprawie bezczynności tego organu stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Z powyższych względów, należało orzec, jak w sentencji.