Uzasadnienie
S. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie świadczenia wychowawczego.
Zarządzeniem z 19 lutego 2021 r. skarżący został wezwany do złożenia, w terminie 7 dni, dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy przez Kolegium w terminie, pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie z 25 marca 2021 r. skarżący wyjaśnił, że nie składał ponaglenia, ponieważ ten środek zaskarżenia nie jest mu znany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlegają odrzuceniu.
W myśl art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy tym, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W świetle art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Ponaglenie takie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.).
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym z dokumentów, stanowiących załączniki do skargi na poparcie jej twierdzeń) nie wynika, by przed wniesieniem skargi skarżący złożył ponaglenie skierowane do Kolegium. Okoliczność braku ponaglenia potwierdził w odpowiedzi na wezwanie Sądu sam skarżący.
W tej sytuacji, wobec niewyczerpania trybu przewidzianego w przepisach, wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.