Uzasadnienie
W dniu [...] grudnia 2016 r. wpłynęła do Sądu skarga G. K. (dalej: skarżący) na bezczynność Wójta Gminy J. P. (dalej także: organ). Skarżący zarzucił, że organ nie udzielił mu odpowiedzi na wniosek z dnia [...] listopada 2016 r. o udostępnienie informacji, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U z 2015 r. poz. 2058 ze zm.; dalej także: ustawa). Skarżący wskazał, że we wniosku tym domagał się wydania mu kserokopii dokumentów zgromadzonych przez organ w postępowaniu dotyczącym wyboru podmiotu świadczącego na rzecz gminy usługę odśnieżania dróg w gminie w sezonach [...] i [...].
Skarżący wniósł o nakazanie temu podmiotowi rozpatrzenia złożonego wniosku i udzielenia żądanych informacji. Ponadto skarżący zażądał wymierzenia przez Sąd grzywny organowi.
W odpowiedzi na skargę Wójt [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że skarżący został poinformowany w formie ustnej przez pracownika Urzędu Gminy jak również w formie pisemnej – pismem z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...], o możliwości uzyskania kserokopii dokumentów z przeprowadzonego postępowania w dniu [...] listopada 2016 r., w godzinach pracy Urzędu Gminy. W tym też dniu, zgodnie ze złożonym wnioskiem, skarżący stawił się w Urzędzie Gminy, gdzie otrzymał kserokopie większości żądanych dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Kontrola ta – w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") – obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Stosownie zaś do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 (albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a):
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
Jakkolwiek przepisy p.p.s.a. nie określają, na czym polega stan bezczynności, to w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie zgodnie przyjmuje się, że ze stanem tym mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).
W przypadku udzielenia informacji publicznej bezczynność może wystąpić wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy i jednocześnie żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego w ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy J. P. jako organ administracji publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych będących w jego posiadaniu.
W niniejszej sprawie pozostaje też poza sporem, że informacje będące przedmiotem żądania strony skarżącej w niniejszej sprawie, stanowią informacje publiczne podlegające udostępnieniu w trybie ustawy. Skarżący domaga się bowiem w istocie informacji o majątku publicznym oraz o działaniach podejmowanych przez władze Gminy (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. b oraz pkt 5 lit. c ustawy).
Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).
W tym samym terminie, jak wynika z art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy, podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej winien wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, o ile stwierdzi, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, na przykład wynikające z ograniczeń w dostępie do informacji publicznej, określonych w art. 5 ustawy
Stwierdzić należy, że bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępniania informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o udzielenie tej informacji podmiot taki:
- - nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 ustawy), albo
- - nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy), albo
- - nie powiadamia pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 2 ustawy).
W pierwszej kolejności wskazać należy, że dokumenty, których domagał się udostępnienia skarżący niewątpliwie, jak wskazał w odpowiedzi na skargę organ, zostały wytworzone w ramach postępowania, do którego nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2164 ze zm.). Zgodnie z bowiem z art. 4 pkt 8 powyższej ustawy, jej przepisów nie stosuje się do zamówień i konkursów, których wartość nie przekracza wyrażonej w złotych równowartości kwoty 30 000 euro. Bezsporne jest zaś, że wartość zamówienia na usługę odśnieżania ulic i dróg gminy J. P. nie przekraczała wyrażonej w złotych równowartości kwoty 30 000 EURO (zob. k. 1 akt adm.).
Nie oznacza to jednak, że do postępowania tego nie miały zastosowania przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Oczywiste jest bowiem, że wszędzie tam, gdzie wydatkowane są środki publiczne, na przykład środki finansowe, pozostające w dyspozycji gminy, toczące się postępowanie – ze swej istoty – wymagają jawności i transparentności, w celu uniknięcia jakichkolwiek podejrzeń co do nieprawidłowości w wydatkowaniu tych środków. Tym samym, dokumenty wytworzone w toku tego postępowania – co do zasady – mają charakter informacji publicznych, podlegających udostępnieniu, zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, czego nie kwestionowano w toku postępowania, że organ w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] listopada 2016 r. pismem z dnia [...] listopada 2016 r. poinformował skarżącego, iż żądane przez niego dokumenty zostaną mu udostępnione w dniu [...] listopada 2016 r., w siedzibie Urzędu Gminy, w godzinach od 7:30 do 15:30. Skarżący, co jest bezsporne, przybył w tym dniu do siedziby organu, gdzie udostępnione mu zostały wspomniane dokumenty, poza dokumentem, na podstawie którego wyliczono wartość szacunkową zamówienia wykonania usługi odśnieżania ulic i dróg na terenie gminy w sezonach [...] i [...], dokumentem powołującym komisję do oceny ofert złożonych w postępowaniu dotyczącym udzielenia wspomnianego zamówienia oraz umową zawartą z oferentem, wyłonionym w tym postępowaniu.
Poza sporem jest zaś, że organ nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie poinformował skarżącego, że nie posiada informacji publicznej ani nie wskazał w piśmie skierowanym do skarżącego, że żądana – w tym zakresie – informacja nie stanowi informacji publicznej.
Nie budzi natomiast wątpliwości, że w pozostałym zakresie skarga podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Przede wszystkim skarżący nie może skutecznie zarzucić bezczynności organowi w zakresie udostępnienia mu "wniosku do Wójta z propozycją wyboru konkretnej oferty". Oczywiste jest bowiem, że w udostępnionym mu dokumencie o nazwie "Dokumentacja Podstawowych Czynności w Postępowaniu" zawarte zostało następujące stanowisko komisji powołanej do wyboru najkorzystniejszej oferty w opisanym postępowaniu konkursowym: "Po zapoznaniu się z ofertą do realizacji zamówienia wybrano Wykonawcę, tj. firmę Ś. Z. P. H., [...] J. P., ul. [...], spełniającego warunki określone w zaproszeniu. Stanowisko to zostało opatrzone datę "[...] listopada 2016 r." i podpisane przez dwóch członków komisji. W rubryce tego dokumentu, znajdującej się bezpośrednio poniżej opisanego stanowiska, znalazło się stanowisko organu wykonawczego Gminy co do wyboru najkorzystniejszej oferty w tym postępowaniu, wyrażające się w stwierdzeniu "Zatwierdzam", opatrzonym datą "[...] listopada 2016 r." i podpisanym przez Zastępcę Wójta Gminy J. P., działającego z upoważnienia Wójta [...]. Niewątpliwie zatem dokument ten zawierał skierowany do Wójta [...] "wniosek z propozycją wyboru konkretnej oferty".
Ponadto poza sporem jest, że skarżący otrzymał pozostałe żądane przez niego dokumenty, to jest: wspomniany wyżej dokument o nazwie "Dokumentacja Podstawowych Czynności w Postępowaniu", zaproszenia do składania ofert w opisanym wyżej postępowaniu dotyczącym "rozpoznania cenowego", skierowane w dniu 4 listopada 2016 r. do trzech wybranych przedsiębiorców wraz załącznikami (ofertą i projektem umowy) ze zwrotnymi poświadczeniami odbioru tych dokumentów oraz "Ofertę na odśnieżanie" – złożoną w dniu [...] listopada 2018 r. przez ww. firmę Ś. Z. P. H..
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., zobowiązał Wójta [...] do załatwienia – w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku – wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2016 r. w zakresie żądania udostępnienia: dokumentu, na podstawie którego wyliczono wartość szacunkową zamówienia wykonania usługi odśnieżania ulic i dróg na terenie gminy J. P., dokumentu powołującego komisję do oceny ofert, podpisanej umowy z wyłonionym oferentem.
Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu w niniejszej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę kwestę Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, z których wynika, że skarżący miał przynajmniej częściowo zapewnioną możliwość dostępu do wnioskowanych informacji o działalności Gminy. Nadto istotnym jest to, że stwierdzona przez Sąd bezczynność organu nie wynikała z lekceważącego traktowania obowiązków wynikających z przepisów praw, lecz z wadliwej wykładni tych przepisów, co również przesądza o tym, że bezczynność organu w niniejszej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
W związku z powyższym brak było podstaw do wymierzenia organowi grzywny, czego domagał się skarżący. Sąd oddalił zatem skargę również w tej części.
O kosztach sądowych orzeczono w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.