Uzasadnienie
Wnioskiem z 6 maja 2026 r. T. W. zwróciła się do Wójta Gminy (dalej jako: Wójt) o przyznanie usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych. T. W. zmarła 16 czerwca 2026 r. (akt zgonu k. 2 akt admin.).
W dniu 13 sierpnia 2026 r. Z. W. (dalej jako: skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta w powyższej sprawie.
W odpowiedzi na skargę, Wójt wniósł o jej odrzucenie, gdyż skarżący nie jest stroną postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu ze względu na to, że jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r. poz. 143; dalej jako: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn – niż wskazane w pkt 1-5 – wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jedną z przesłanek kwalifikowanych jako niedopuszczalność wniesienia skargi jest jej złożenie przez podmiot do tego nieuprawniony.
Skarga zarzuca bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta w sprawie zainicjowanej wnioskiem T. W. w przedmiocie usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych. Śmierć wnioskodawczyni potwierdza akt zgonu, a okoliczność ta nie budzi wątpliwości. Wskazany przedmiot postępowania administracyjnego dotyczy wyłącznie praw i obowiązków ściśle związanych z T. W., gdyż udzielenie wsparcia ze środków pomocy społecznej w tej formie uzależnione jest od jej konkretnej sytuacji osobistej i majątkowej (por. postanowienia NSA: z 7 października 2020 r., I OSK 1175/20 i z 9 lutego 2022 r., I OSK 2341/21 oraz postanowienia WSA w Lublinie: z 22 lipca 2026 r., II SA/Lu 213/26 i II SA/Lu 214/26).
Skarżący nie jest stroną wskazanego powyżej postępowania administracyjnego, a postępowanie nie dotyczy jego praw i obowiązków, zatem nie ma legitymacji do wniesienia skargi na ewentualną bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w tej sprawie.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.