Uzasadnienie
W skardze do Sądu z dnia 4 lutego 2005r., która została wysłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 7 lutego 2005r. skarżąca tj. M. L. podniosła zarzut bezczynności Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nie wydania decyzji w zakresie zasiłku stałego.
W odpowiedzi na skargę właściwy organ wystąpił o oddalenie skargi. W jej treści podniósł, że wydał przedmiotową decyzję dnia 1 lutego 2005 r., która została doręczona stronie w dniu 3 lutego 2005 r., a następnie nawet wniosła odwołanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że w dniu wysłania przez M.L. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, tj. 7 lutego 2005r. (dowód: data stempla pocztowego), Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wydał przedmiotową decyzję dnia 1 lutego 2005r. (znak: [...] w zakresie zasiłku stałego.
Oznacza to, że skarga do sądu została wysłana już po wydaniu decyzji w tej sprawie przez właściwy organ i doręczeniu skarżącej w dniu 3 lutego 2005 r.
Natomiast w świetle dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego jeżeli stało się bezprzedmiotowe także, gdy żądanie to zostało uwzględnione przez właściwy organ co nastąpiło w tej sprawie. W tym zakresie Sąd podziela dotychczasową jednolitą linię orzecznictwa NSA wyrażoną m.in. w wyroku NSA z dnia 16 marca 2000r. (sygn. akt I SAB 201/99 – niepublik.), a także poglądy doktryny np. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s.216 pkt 4.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.