Uzasadnienie
Skarżący J. G. pismem z dnia 9 lutego 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegającą na odmowie podjęcia czynności w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie udzielenia inwestorowi Polskiej Telefonii Komórkowej [...] pozwolenia na użytkowanie Stacji Bazowej Telefonii Komórkowej [...]
Dokonując analizy skargi Przewodniczący wydziału zarządzeniem z dnia 6 marca 2007 r. wezwał skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni czy w związku z zarzucaną organowi bezczynnością składał zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia i do jego nadesłania jeżeli takowe składał. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo wraz z załącznikami wskazujące w jego ocenie, iż organ wyższego rzędu jakim jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego został zawiadomiony o bezczynności organu wnioskiem Z. B. z dnia 28 lutego 2006 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. Ponadto oświadczył, że innych dokumentów do organu nadrzędnego nie składał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo stanowi skargę na bezczynność organu administracji publicznej, jakim jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 ppsa, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Jednak warunkiem rozpoznania skargi, zgodnie z art. 52 § 1 ppsa jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak m. in. zażalenie.
Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) na nie załatwienie sprawy w terminie określonym właściwymi przepisami (bezczynność) stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ ten uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Dopiero negatywne stanowisko tego organu upoważnia stronę postępowania do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Skarżący zanim skorzysta z możliwości wniesienia skargi do sądu, musi wykorzystać przysługujący mu środek odwoławczy do organu administracji publicznej wyższego stopnia - w postaci wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do właściwego organu wyższego stopnia.
Organem nadzoru budowlanego wyższego stopnia jest organ ustalony w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Zgodnie z art. 83 ust. 2 w/w ustawy organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego i to do niego strona powinna skierować zażalenie na niezałatwienie sprawy.
Pismo nadesłane przez skarżącego w odpowiedzi na wezwanie nie stanowi zażalenia w rozumieniu art. 37 kpa. Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji jest innym pismem i wszczął odmienne postępowanie administracyjne, a ponadto został wniesiony przez inną osobę niż skarżący.
Jeśli dana osoba domaga się od organu podjęcia czynności, najpierw powinna wszcząć postępowanie składając pismo odpowiedniej treści, a następnie bronić swych praw, stosując właściwe środki prawne w zależności od stanowiska organu. Omawiane zażalenie, jest swoistym środkiem prawnym, służącym przeciwdziałaniu negatywnemu zachowaniu się (bezczynności) organu administracji publicznej.
Skarżący nie wyczerpał wskazanego toku postępowania, a jego skarga wniesiona z pominięciem powyższego trybu - z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów.
Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w postanowieniu.