Uzasadnienie
W dniu 7 stycznia 2015 r. W. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wojewody [...] polegającą na niewydaniu postanowienia w zakresie sprostowania postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] 2013 r., znak: [...], odmawiającego wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wydaną z upoważnienia Starosty [...] z dnia [...] 2003 r., znak: [...], o udzieleniu D. i A. Ł. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i budynku garażowego na działkach nr ewid. [...] i [...] w miejscowości [...], gmina [...]
W piśmie skierowanym do Sądu, złożonym w dniu 2 czerwca 2015 r., skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może jednak uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie należało umorzyć.
Zwrot uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi uzasadniał art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.