Uzasadnienie
A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Z.T.M. w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej żądanej przez skarżącego we wniosku z dnia 13 grudnia 2013 r.
W piśmie z dnia 7 kwietnia 2014 r. skarżący oświadczył, że w związku z osiągnięciem zamierzonych w skardze celów w postaci dostępu do informacji publicznej wnosi o wycofanie skargi o sygn. akt II SAB/Lu 27/14 w części zobowiązania Z.T.M. w L. do ujawnienia informacji oraz ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie.
Na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2014 r. skarżący sprecyzował powyższe oświadczenie wskazując, iż cofa skargę w całości i wnosi o umorzenie postępowania oraz zwrot wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zdaniem sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.
W związku z cofnięciem skargi należało jednocześnie – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić skarżącemu uiszczony przez niego wpis sądowy w wysokości 100 zł.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.