Uzasadnienie
Skarżący R. i M. małżonkowie S. wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie sprawdzenia legalności budowy obiektu. Pismem z dnia 29 marca 2005r., zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, skarżący zostali zobowiązani do wyjaśnienia czy składali zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w do organu nadrzędnego, a jeżeli tak - do nadesłania kopii tego zażalenia. Skarżący zostali pouczeni, że nieusunięcie powyższych braków w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. W odpowiedzi na powyższe skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie przesłali pismo z dnia 6 kwietnia 2005r., w którym poinformowali, że "sprawy skarg na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w datuje się już od dnia 15 stycznia 2003r., kiedy pisemnie do tego organu zgłoszono skargę" oraz że kolejna skarga była załatwiana w dniu 10 grudnia 2003 r. przez urzędnika tego organu, zaś ostatnią skargę na bezczynność tego organu złożyli 21 marca 2005 r. Do w/w pisma skarżący załączyli następujące dokumenty: skargę z dnia 15 stycznia 2003 r. na bezczynność Wydziału Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego skierowaną do Starosty, zażalenie z dnia 17 kwietnia 2003 r. na postanowienie Starostwa Powiatowego z dnia [...] r. skierowane do Wojewody, protokół oględzin robót budowlanych lub obiektu budowlanego z dnia 10 grudnia 2003 r., pismo skarżących z dnia 21 marca 2005 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odnośnie sprecyzowania swoich wniosków w sprawie dokonania rozbiórki obiektów budowlanych znajdujących się na sąsiedniej działce należącej do A. i G. W. oraz pismo skarżących z dnia 31 marca 2005 r. skierowane również do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego będące odpowiedzią na pismo tegoż organu z dnia 24 marca 2005r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Stosownie natomiast do art. 52 § 2 powołanej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stwierdzić należy, że strona nie wyczerpała na drodze administracyjnoprawnej środków zaskarżenia, służących zwalczaniu bezczynności organu administracyjnego. Takim środkiem przewidzianym wart. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego jest zażalenie, które służy na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami kpa, wnoszone do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego, o którym mowa wart. 37 kpa jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu I instancji.
Z nadesłanych przez stronę na wezwanie Sądu z dnia 29 marca 2005r. dokumentów, nie wynika, aby strona wyczerpała tryb zażaleniowy, określony w cytowanym przepisie, nie złożyła bowiem zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej nadrzędnego nad organem, którego bezczynność skarży.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy, Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do takich przypadków należy zaliczyć sytuację, w której strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, o których mowa wart. 52 § 2 powołanej ustawy. W niniejszej sprawie strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa złożenia zażalenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w związku z czym skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy, należało orzec jak w sentencji.