Uzasadnienie
D. B. – reprezentowany przez radcę prawnego Ł. B. – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność P. S.A. w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013 r. Sąd uwzględnił powyższą skargę, zobowiązując P. S.A. do załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji. Jednocześnie w punkcie trzecim sentencji wyroku Sąd zasądził od Spółki na rzecz skarżącego kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty za pełnomocnictwo.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 grudnia 2013 r., I OSK 1988/13, oddalił skargę kasacyjną P. S.A. w L. od tego wyroku.
W dniu 7 marca 2014 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo radcy prawnego M. N. z dnia 7 lutego 2014 r. (przekazane do tutejszego Sądu w dniu 13 marca 2014 r.), zawierające informację, iż w dniu 15 stycznia 2014 r. został on umocowany przez D. B. do występowania w jego imieniu w niniejszej sprawie. Pełnomocnik strony załączył do wskazanego pisma udzielone mu pełnomocnictwo oraz oświadczenie skarżącego z dnia 15 stycznia 2014 r. o odwołaniu pełnomocnictwa udzielonego Ł. B. Zgłaszając swój udział w sprawie, radca prawny M. N. wniósł jednocześnie o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrotu opłaty od pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek pełnomocnika strony skarżącej z dnia 7 lutego 2014 r. o zasądzenie kosztów postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Stosownie do art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Należy podkreślić, że przepis art. 210 § 1 P.p.s.a. ustanawia regułę, że strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.
Mając na uwadze treść powyższych przepisów, stwierdzić należy, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zawarty w piśmie radcy prawnego M. N. z dnia 7 lutego 2014 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Pełnomocnictwo, na które się on powołuje, zostało bowiem udzielone w dniu 15 stycznia 2014 r., a więc nie tylko po zamknięciu rozprawy i po wydaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ale także po zakończeniu postępowania w tej sprawie prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2013 r.
Niezależnie od powyższego, zauważyć trzeba, że wspomniany wniosek jest drugim wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania złożonym w niniejszej sprawie przez pełnomocnika strony skarżącej. Poprzedni wniosek w tym przedmiocie został zawarty w skardze, a następnie uwzględniony w wyroku z dnia 11 czerwca 2013 r. W orzeczeniu tym, Sąd zasądził na rzecz skarżącego koszty postępowania obejmujące koszty zastępstwa procesowego i zwrot opłaty za pełnomocnictwo. Okoliczność, że skarżący wypowiedział pełnomocnictwo dotychczasowemu pełnomocnikowi i udzielił je innemu radcy prawnemu nie może mieć wpływu na wysokość zasądzonych kosztów i nie uzasadnia zasądzenia dodatkowych kosztów obejmujących wynagrodzenie i koszt wydatków dla drugiego pełnomocnika, albowiem w świetle art. 205 § 2 P.p.s.a., nawet gdy strona jest równocześnie reprezentowana przez kilku pełnomocników, do poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania zalicza się wynagrodzenie i wydatki tylko jednego z nich.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek na podstawie art. 160 w związku z art. 200, art. 205 § 2 i art. 210 § 1 P.p.s.a.