Uzasadnienie
W dniu 5 marca 2018 r. (data wpływu do Sądu) J. J. złożył skargę do Sądu na bezczynność Wójta Gminy, w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Następnie w piśmie z dnia 7 marca 2018 r. (data wpływu: 13 marca 2018 r., k. 21 akt sąd.) pełnomocnik skarżącego oświadczył, że na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa, cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, a sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.
W związku z cofnięciem skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy należało jednocześnie – stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić skarżącemu J. J. uiszczony przez niego wpis sądowy w wysokości 100 zł.
Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu