Uzasadnienie
Sygn. akt II SAB/Lu [...]
M. Ś. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w rozpoznaniu odwołania od decyzji Wójta Gminy H. z dnia [...] r. w przedmiocie zasiłku rodzinnego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zostało rozpatrzone decyzją z dnia [...] r. Ponadto skarga w przedmiotowej sprawie nie została poprzedzona ponagleniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Sąd ma więc obowiązek zbadać, czy w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a."), które skutkują odrzuceniem skargi, jako niedopuszczalnej.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 (są to sprawy obejmujące decyzje i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a także inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podjęte poza szeroko rozumianym postępowaniem administracyjnym) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. sprawy obejmujące indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz opinie zabezpieczające).
Ponadto, w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie zaś z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych regulacji prawnych wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego.
Tym samym, złożenie skargi na bezczynność organu lub przewlekłość postępowania jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia, przewidzianego w art. 37 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.).
Ponadto należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 7 marca 2022 r. podjął uchwałę zgodnie, z która skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kolegium w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej przyznania zasiłku rodzinnego nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia, a ponadto odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zostało rozpatrzone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 lutego 2022 r. Powyższe czyni skargę niedopuszczalną.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.