Uzasadnienie
W skardze z dnia 24 listopada 2005 r. Z. W. zarzuca Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej bezczynność w sprawie złożonych przez niego wniosków z dnia 11 października 2005 r., 14 października 2005 r., 15 listopada 2005 r., 18 listopada 2005 r.
Wniosek z dnia 11 października 2005 r. dotyczył przyznania skarżącemu "częściowej opieki osób drugich".
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wnosi o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ administracji podał, że w dniu 1 grudnia 2005 r. pracownik socjalny udał się do miejsca zamieszkania Z. W. w celu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego i rozeznania potrzeb klienta. W związku z faktem, że Z. W. uniemożliwił przeprowadzenie wywiadu środowiskowego nie podając żadnej przyczyny, pracownik socjalny sporządził protokół z wizyty.
Wniosek o przyznanie usług opiekuńczych nie został rozpatrzony z uwagi na brak jakiegokolwiek zainteresowania ze strony Z. W., który oprócz składania wniosków o przyznanie tej formy pomocy, nie korzysta z przyznanych decyzją usług.
Skarżący złożył w dniu 23 listopada 2005 r. zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej.
Na rozprawie w dniu 11 lipca 2006 r. pełnomocnik skarżącego popierał skargę, wnosząc o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga dotycząca bezczynności Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wniosku Z. W. o przyznanie usług opiekuńczych jest uzasadniona.
Zgodnie z brzmieniem art. 106 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593) decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia (...), wydaje się po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego.
W sprawie niniejszej organ administracji wyjaśnił, iż w dniu 1 grudnia 2005 r. pracownik socjalny zamierzał przeprowadzić wywiad środowiskowy u Z.W., jednakże skarżący bez podania przyczyny uniemożliwił wykonanie tej czynności. Ten fakt stanowił według Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej podstawę nierozpatrzenia wniosku o przyznanie usług opiekuńczych.
Natomiast brak współdziałania skarżącego z pracownikiem socjalnym, stosownie do art. 11 ust. 2 wyżej cytowanej ustawy, pozwalał organowi na wydanie decyzji o odmowie przyznania świadczenia.
W żadnym wypadku nie mógł spowodować nierozpatrzenia wniosku.
Jak bowiem wynika z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego – organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji.
Natomiast instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.
Z uwagi na to, iż jak przyznał w odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, wniosek Z. W. nie został rozpatrzony – na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało uwzględnić skargę na bezczynność organu administracji.
Orzeczenie o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu uzasadnia art. 250 wyżej cytowanej ustawy i § 2 pkt 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).