Uzasadnienie
L. Ś. wniósł w dniu 9 lipca 2014r. (data wpływu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność P. S.A. w L. Skarżący wskazał, że wnioskiem z dnia 19 maja 2014r. zwrócił się do tego organu o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wykonania umowy "Dostawa komputerów stacjonarnych i przenośnych dla Spółek GK P." poprzez:
- 1) wskazanie czy wykonawcy tego zamówienia publicznego zostały naliczone kary umowne z tytułu nienależytego wykonania umowy;
- 2) w przypadku, gdy wykonawcy zostały naliczone kary umowne z tytułu nienależytego wykonania umowy – udostępnienie wszystkich dokumentów dotyczących naliczenia przedmiotowych kar umownych, w szczególności protokołów odbioru poszczególnych nienależycie wykonanych dostaw, not księgowych stanowiących podstawę do zaksięgowania przez zamawiającego kar umownych, korespondencji prowadzonej z wykonawcą w sprawie kar umownych;
- 3) wskazanie czy wykonawca skierował do sądu pozew o zapłatę należności z tytułu wykonania tego zamówienia publicznego;
- 4) w przypadku, gdy wykonawca skierował do sądu pozew o zapłatę należności z tytułu wykonania tego zamówienia publicznego – udostępnienie pozwu, odpowiedzi na pozew lub sprzeciwu lub zarzutów od nakazu oraz zapadłych w sprawie orzeczeń sądowych.
Skarżący wskazał, że organ dotychczas nie udostępnił żądanych informacji ani nie wydał decyzji odmownej, a jedynie w piśmie z dnia 27 maja 2014r. wskazał, że informacje te nie stanowią informacji publicznej, z czym skarżący się nie zgadza.
W odpowiedzi na skargę P. S.A. w L. wniosła o jej oddalenie.
Spółka wskazała, że nie posiada informacji dotyczących wykonania umowy "Dostawa komputerów stacjonarnych i przenośnych dla Spółek GK P." oraz podniosła, że informacje te nie stanowią informacji publicznej, obszernie uzasadniając swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35 kpa) bądź w przepisach szczególnych, m.in. w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz.1198 ze zm.), zwanej dalej "udip" bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87).
W świetle art. 149 § 1 P.p.s.a. - sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, a także stwierdza czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W sprawie niniejszej nie ma podstaw do zobowiązania organu do podjęcia takich czynności.
Jak bowiem wynika z akt sprawy L. Ś. wniósł skargę na bezczynność P. S.A. w L. zarzucając temu organowi nierozpoznanie jego wniosku z dnia 19 maja 2014r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wykonania przez organ umowy "Dostawa komputerów stacjonarnych i przenośnych dla Spółek GK P."
Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności, nawet jeśli żądane informacje nie stanowią informacji publicznej - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeśli zatem wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek:
- 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodny z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub
- 2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub
- 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) lub
- 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji.
Żądanie skarżącego zawarte we wniosku z dnia 19 maja 2014r. dotyczyło informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., gdyż dotyczyło informacji o sprawach publicznych, a wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, mimo to - żadnej ze wskazanych powyżej czynności organ nie podjął w ustawowym 14-dniowym terminie.
Jak jednak wynika z odpowiedzi na skargę, organ nie posiada informacji, których skarżący żądał, co uniemożliwia uwzględnienie skargi na bezczynność i zobowiązanie organu do udzielenia tych informacji. Wprawdzie organ powiadomił o tym skarżącego dopiero w odpowiedzi na skargę, to jednak już z treści wniosku skarżącego z dnia 19 maja 2014r. wynikało, że organ ten nie posiada takich informacji, skoro umowa "Dostawa komputerów stacjonarnych i przenośnych dla Spółek GK P." dotyczyła – jak wskazał skarżący – "sprawy prowadzonej przez P.....S.A., ul. M......". Z powyższego wynika, że skarżący już w dacie składania wniosku z dnia 19 maja 2014r. mógł przypuszczać, że informacje związane z realizacją tej umowy posiada P. Oddział w W., skoro umowa została zawarta w postępowaniu prowadzonym przez ten organ.
W sytuacji występującej w sprawie zobowiązywanie organu do załatwienia tego żądania stało się zatem bezprzedmiotowe, wobec czego Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Jednocześnie, Sąd ustalając, że w dniu wniesienia skargi bezczynność istniała i mając na uwadze wymóg sformułowany w zdaniu drugim art. 149 P.p.s.a oraz orzecznictwo sądów administracyjnych (por. postan. NSA z dnia 13 listopada 2012r., I OSK 2626/12; wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2013r., I OSK 2325/12; postan. NSA z dnia 31 stycznia 2013r., I OSK 86/13) – stwierdził, że bezczynność P. S.A. w L. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Skoro bowiem od początku organ ten nie posiadał żądanych informacji, to jego zachowanie nie może być uznane za rażące naruszenie przepisów dotyczących terminów załatwiania spraw.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji; o kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.