Uzasadnienie
[...] r. wpłynęła do Sądu skarga Fundacji "[...]" z siedzibą w [...] na bezczynność Prezydenta Miasta w zakresie rozpoznania wniosku strony skarżącej z [...] r. o udostępnienie informacji publicznej.
Jednocześnie skarżąca Fundacja wniosła o zwolnienie jej z wpisu od skargi.
W piśmie skierowanym do Sądu, złożonym [...] r., prezes zarządu Fundacji oświadczył, że w imieniu skarżącej cofa wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może jednak uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę złożoną w niniejszej sprawie.
W ocenie Sądu w rozstrzyganej w sprawie nie zachodziły okoliczności, o jakich mowa w art. 60 zd. 2 p.p.s.a., w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie należało umorzyć.
Umorzenie postępowania głównego obejmuje również postępowanie wpadkowe w przedmiocie przyznania prawa pomocy, albowiem wobec cofnięcia skargi przez stronę, bezprzedmiotowe stało się rozpoznanie jej wniosku o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.