Uzasadnienie
W dniu 6 czerwca 2007 r. wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pisma R.W. i T.W. z dnia 28 maja 2007 r., z których jedno zatytułowane "skarga".
Skarżący wezwani do sprecyzowania powyższych pism wskazali, iż dotyczą one skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz, że w tej sprawie nie składali zażalenia do organu administracji wyższego stopnia.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W rozpatrywanej sprawie skarżący nie skorzystali z przysługującego im prawa wniesienia zażalenia zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., który stanowi, że na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracyjnego wyższego stopnia.
W związku z tym, iż skarżący w niniejszej sprawie nie wyczerpali toku postępowania przed organami administracji, skarga do sadu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i, jako taka, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.