Uzasadnienie
A. J. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie braku udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 21 listopada 2008 r. W skardze powyższej wniósł także o zwolnienia go od kosztów wpisu od tej skargi wskazując, iż nie stać go na poniesienie tej opłaty.
Sąd zważył, co następuje
W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Innymi słowy - nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. W kwestii interpretacji terminu "oczywistej bezzasadności skargi" w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., w orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że chodzi o sytuacje, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Taki przypadek zachodzi zwłaszcza w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, Zakamycze 2006, s. 558).
Przesłanki odrzucenia skargi określa art. 58 § 1 p.p.s.a. Jedną z przesłanek wymienionych w tym przepisie jest brak właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy podkreślić należy, że przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej polegająca na braku odpowiedzi ma pismo z dnia 21 listopada 2008 r. Pismo to jednakże z uwagi na zawarte w nim żądania nie podlega rozpatrzeniu na drodze zwyczajnego postępowania administracyjnego, gdyż zawiera żądania wskazania podstaw działania pracownika socjalnego, które do żądanie nie podlega załatwieniu w trybie wydania decyzji, postanowienia lub innego aktu z zakresu administracji publicznej. Udzielenie odpowiedzi lub jej brak w zakresie zgłaszanych przez skarżąc ego żądań nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Bezzasadność skargi należy bowiem łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 247 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.