Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Lu 33/12

Uzasadnienie

W dniu 8 marca 2012 r. A. M. złożył skargę do Sądu na bezczynność Gminnej Jednostki Usług Komunalnych, zarzucając, iż dotychczas nie otrzymał odpowiedzi na kierowane do tej jednostki organizacyjnej pismo z dnia 12 kwietnia 2011 r., w którym zwracał się o wydanie decyzji administracyjnej, kończącej merytorycznie sprawę odcięcia wody oraz zamknięcia przyłącza kanalizacyjnego do lokalu mieszkalnego przy ul. P. [...] w K. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Gminnej Jednostki Usług Komunalnych wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, iż skarga ta jest niedopuszczalna, gdyż sprawa dotycząca pisma skarżącego z dnia 12 kwietnia 2011 r. nie ma charakteru sprawy administracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Kwestie dotyczące zaopatrzenia w wodę regulują przepisy ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.).

Z art. 6 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie umowy cywilnoprawnej, której stronami są przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne oraz odbiorca usług.

W myśl art. 8 ust. 1 tej ustawy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne może odciąć dostawę wody lub zamknąć przyłącze kanalizacyjne, jeżeli:

1. 1) przyłącze wodociągowe lub przyłącze kanalizacyjne wykonano niezgodnie z przepisami prawa;
2. 2) odbiorca usług nie uiścił należności za pełne dwa okresy obrachunkowe, następujące po dniu otrzymania upomnienia w sprawie uregulowania zaległej opłaty;
3. 3) jakość wprowadzanych ścieków nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa lub stwierdzono celowe uszkodzenie albo pominięcie urządzenia pomiarowego;
4. 4) został stwierdzony nielegalny pobór wody lub nielegalne odprowadzanie ścieków, to jest bez zawarcia umowy, jak również przy celowo uszkodzonych albo pominiętych wodomierzach lub urządzeniach pomiarowych.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, które odcięło dostawę wody z przyczyny, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest obowiązane do równoczesnego udostępnienia zastępczego punktu poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi i poinformowania o możliwościach korzystania z tego punktu (ust. 2).

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne o zamiarze odcięcia dostawy wody lub zamknięcia przyłącza kanalizacyjnego oraz o miejscach i sposobie udostępniania zastępczych punktów poboru wody zawiadamia państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz odbiorcę usług co najmniej na 20 dni przed planowanym terminem odcięcia dostaw wody lub zamknięcia przyłącza kanalizacyjnego (ust. 3).

Powyższe przepisy nie dają podstawy prawnej do rozstrzygnięcia sprawy odcięcia wody i zamknięcia przyłącza kanalizacyjnego w drodze decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej.

Brak jest również innych przepisów szczególnych, które przewidywałyby wydawanie powyższych rozstrzygnięć w tego rodzaju sprawach.

Należy podkreślić, że wykonywanie administracji publicznej w formie decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy znajduje podstawę prawną w przepisach materialnego prawa administracyjnego. Zastosowanie takiej formy jest niedopuszczalne, jeżeli przepisy prawa wprowadzają inną formę wykonywania administracji publicznej, na przykład formę umowy cywilnoprawnej (por. B. Adamiak, Glosa do postanowienia NSA z dnia 6 lipca 2004 r., OSK 547/04, OSP 2006, nr 5, poz. 62; postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2005 r., OSK 998/04, niepubl.).

Skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.