Uzasadnienie
Z. W. wniósł skargę na niezawiadomienie o przekazaniu odwołania od decyzji w sprawie pomocy na dożywianie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze został zawarty również wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa (materialnego i formalnego) niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Okoliczność powyższa zachodzi w sprawie niniejszej.
Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 powyższej ustawy. Czynność polegająca na niezawiadomieniu skarżącego o przekazaniu odwołania pozostaje poza kategorią spraw objętych kognicją sądu administracyjnego uregulowaną w art. 3 § 2 niniejszej ustawy, dlatego też i skarga na niedokonanie tej czynności jest niedopuszczalna.
W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej i nawet pomoc profesjonalnego pełnomocnika nie miałaby wpływu na jej rozstrzygnięcie. W związku z tym Sąd odstąpił od przesłania skarżącemu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk "PPF"), ze względu na bezcelowość tej czynności.
Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odmowa przyznania skarżącemu prawa pomocy na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.