Uzasadnienie
W dniu 3 lutego 2015 r. do Sądu wpłynęła skarga [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w [...] na bezczynność [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] w przedmiocie pozwolenia na usunięcie drzewa – jesionu wyniosłego rosnącego na cmentarzu komunalnym (dawnym wojskowym) przy ul. [...] w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd umarza postępowanie w każdym przypadku, gdy postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie ze skargą wystąpiła Spółka [...] – Administracja Cmentarzy Komunalnych, wskazując, iż skargę tę wnosi w imieniu własnym, jako administrator cmentarza komunalnego (dawnego wojskowego) przy ul. [...]w [...], działający na podstawie zawartej z właścicielem tego cmentarza – Gminą [...] umową z dnia [...] 2011 r., nr [...], dotyczącą powierzenia tej Spółce zarządu wspomnianym cmentarzem.
Poza sporem jest, że umowa ta wygasła w dniu 1 stycznia 2015 r., zaś od tej daty administratorem należącego do Gminy [...] cmentarza komunalnego przy ul. [...] w [...] jest [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (karta 29-37 akt sądowych).
W tej sytuacji uznać należy, że [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w [...]utraciła uprawnienia administratora opisanego cmentarza, a tym samym utraciła przymiot strony w sprawie dotyczącej bezczynności [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...], polegającej na nierozpatrzeniu wniosku o usunięcie drzewa rosnącego na tym cmentarzu komunalnym. Z powyższego wynika, że postępowanie sądowe w rozstrzyganej sprawie stało się bezprzedmiotowe i z tej przyczyny podlega umorzeniu w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Podkreślenia wymaga, że podnoszona przez pełnomocnika Spółki [...] okoliczność, że nowy administrator cmentarza, którym jest [...]Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...], mógłby przystąpić do niniejszej sprawy, nie ma znaczenia, albowiem nie jest ono następcą prawnym wnoszącego skargę [...].
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.