Uzasadnienie
W dniu 29 lutego 2008 r. Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wyegzekwowania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Skarżący podniósł, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 25 marca 2005 r., znak: [...], nakazał inwestorowi D. W. rozbiórkę obiektu gospodarczego zlokalizowanego na działce nr 955, przy ul. Z. w B. P. Pomimo wydania decyzji organ ten nie wyegzekwował nakazu rozbiórki. Skarżący wyjaśnił, iż w dniu 19 lipca 2007 r. złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ ten postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2007 r., znak: [...], którego kopię skarżący dołączył do skargi, wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dodatkowy 30-dniowy termin załatwienia sprawy. W dniu 24 września 2007 r. Z. M. złożył również, za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skargę do sądu administracyjnego na bezczynność tego organu, na którą nie otrzymał odpowiedzi. Skarżący podkreślił, iż do chwili sporządzenia niniejszej skargi nie wykonano rozbiórki nakazanej powołaną wyżej decyzją z dnia 25 marca 2005 r.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie oraz wyjaśnił, że w dniu 5 maja 2005 r. do organu wpłynęło odwołanie inwestora D. W. od decyzji z dnia 25 marca 2005 r. o nakazie rozbiórki. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie przekazał w terminie 7 dni tego odwołania organowi drugiej instancji, gdyż akta rozpoznawanej sprawy zostały zagubione – omyłkowo wpięto je w inne akta administracyjne z 2000 r.
Organ podkreślił, iż pismem z dnia 4 kwietnia 2008 r. przekazano organowi drugiej instancji odwołanie D. W. wraz z aktami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Z przepisu tego wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., I SAB 201/99, niepubl.). W takim przypadku sąd powinien umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym sąd zobligowany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 317-318).
Z akt sprawy wynika, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 4 kwietnia 2008 r. przekazał odwołanie D. W. od decyzji tego organu z dnia 25 marca 2005 r., znak: [...], wraz z aktami administracyjnymi sprawy – Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.
Oznacza to, iż po wniesieniu przez Z. M. skargi do Sądu na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wyegzekwowania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, organ ten podjął czynności zmierzające do zakończenia postępowania w sprawie, przekazując odwołanie od decyzji z dnia 25 marca 2005 r. organowi drugiej instancji. Tym samym organ administracji – mimo pozostawania w zwłoce – przestał tkwić w bezczynności, a postępowanie w niniejszej sprawie, dotyczącej bezczynności tego organu, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie powołanego art. 161 § 1 pkt 3 ustawy.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.