Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 3 lipca 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 360/13

Uzasadnienie

W dniu 15 marca 2013 r. J. H. złożył skargę do Sądu na bezczynność Starosty w przedmiocie wniosku z dnia 7 sierpnia 2003 r. (nr 3) o wszczęcie postępowania wewnętrznego w celu wyjaśnienia nieprawidłowości w postępowaniu scaleniowym.

W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga J. H. dotyczy bezczynności Starosty polegającej na nierozpatrzeniu przez ten organ wniosku skarżącego z dnia 7 sierpnia 2003 r., oznaczonego numerem 3, dotyczącego nieprawidłowości w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty z dnia [...] r., nr [...], zatwierdzającą projekt scalenia wsi S., gmina S., w części dotyczącej działek nr 135, 187, 133 i 150, obejmujących skorygowany obszar 38,3039 ha wykazany na mapach oraz w rejestrach pomiarowych.

We wniosku tym J. H. zwrócił się do Starosty o "wszczęcie wewnętrznego postępowania w celu ustalenia:

1. 1. dlaczego P. P. spisując notatkę służbową w dniu 7.04.1999 r. wpisała, że sporządzono ją "we wsi S.", a na wstępie notatki napisała: "B.P., dn. 1999.04.07";
2. 2. czy ta notatka była sporządzona w dniu 7.04.1999 r., czy może w dniu 13.04.1999 r. we wsi S., do których czynności był delegowany m.in. M.Ś.;
3. 3. dlaczego Pani P. nie opisała właściwie tego dokumentu".

Treść przedmiotowego wniosku świadczy, iż stanowi on tzw. skargą powszechną, wnoszoną w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Po rozpoznaniu tej skargi organ zawiadamia skarżącego o sposobie jej załatwienia (art. 238 § 1 K.p.a.). Takie zawiadomienie nie mieści się we wskazanym w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego. Sądowej kontroli takiego zawiadomienia nie przewiduje również przepis żadnej z ustaw szczególnych, do których odsyła art. 3 § 3 P.p.s.a.

Skoro zatem skarga do sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność organu w przypadkach określonych w art. art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., a skarga wniesiona przez J. H. w trybie art. 227 i n. K.p.a. nie należy do żadnego z aktów wymienionych w tych przepisach, Sąd uznał skargę na bezczynność organu w niniejszej sprawie za niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.