Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2014 r. T. W. wniosła skargę na przewlekłość postępowania Wójta Gminy N. w przedmiocie skargi z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie wniosku o przyznanie usług opiekuńczych od dnia [...] maja 2012 r..
W odpowiedzi na skargę organ pierwszej instancji wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie jako bezzasadnej, przedstawiając następujący przebieg postępowania w sprawie:
Przedmiotowy wniosek został złożony przez T. W. w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu [...] kwietnia 2012 r.
W dniu [...] kwietnia 2012 r. do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek T. W. o wyłączenie pracownika socjalnego, który został oddalony postanowieniem Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z dnia [...] kwietnia 2012 r.
W dniu [...] kwietnia 2012 r. został przeprowadzony wywiad środowiskowy, a następnie, w dniu [...] kwietnia 2012 r. Kierownik OPS w N., działając z upoważnienia Wójta Gminy N., wydał decyzję znak: [...] o odmowie przyznania wnioskodawczyni pomocy w formie usług opiekuńczych od dnia [...] maja 2012 r.
Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...], wydaną na skutek odwołania T. W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W dniu [...] sierpnia 2012 r. T. W. złożyła skargę na tę decyzję.
Wyrokiem z dnia 30 października 2012 r., wydanym w sprawie II SA/Lu 706/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. W. na decyzję kolegium z dnia [...] lipca 2012 r.
W dniu [...] stycznia 2013 r. do organu pierwszej instancji wpłynęła kolejna skarga T. W. dotycząca decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lipca 2012 r., datowana na [...] grudnia 2012 r., którą w dniu [...] stycznia 2013 r. organ pierwszej instancji przekazał kolegium.
Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. kolegium zwróciło tę skargę organowi pierwszej instancji.
W dniu [...] marca 2013 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo T. W. zatytułowane "wezwanie", datowane na [...] lutego 2013 r., dotyczące decyzji organów obu instancji wydanych w przedmiotowej sprawie.
W związku z tym, że organ pierwszej instancji uznał zawarte w skardze z dnia [...] grudnia 2012 r. i w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r. żądania wnioskodawczyni za nieprecyzyjne, pismem z dnia [...] marca 2013 r. wezwał ją do sprecyzowania żądań pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania.
Pismo zostało doręczone skarżącej w dniu [...] marca 2013 r., jednak T. W. odmówiła jego przyjęcia.
Pismem z dnia [...] marca 2013 r. organ pierwszej instancji pozostawił skargę bez rozpoznania.
W dniu [...] maja 2013 r. T. W. złożyła pismo zatytułowane "przedsądowe wezwanie do zapłaty", na które otrzymała odpowiedź w dniu [...] maja 2013 r.
W dniu [...] czerwca 2013 r. kolegium wydało postanowienie Nr [...] uznające wezwanie T. W. do wydania i doręczenia orzeczenia w sprawie skargi z dnia [...] grudnia 2012 r. za nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę organ pierwszej instancji podniósł ponadto, że wznowienia postepowania w sprawie zakończonej decyzją kolegium z dnia [...] lipca 2012 r. skarżąca domagała się również wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r.
Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., znak: [...] wydaną po wznowieniu postępowania, kolegium odmówiło uchylenia decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją kolegium z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak: [...], wydaną po rozpoznaniu wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skarga T. W. na decyzję kolegium z dnia [...] kwietnia 2013 r. została oddalona wyrokiem tutejszego sądu z dnia 28 listopada 2013 r., wydanym w sprawie II SA/Lu 418/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna. Organ pierwszej instancji dopuścił się przewlekłości w związku ze skargą T. W. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie usług opiekuńczych.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismo T. W. zatytułowane "skarga", datowane na [...] grudnia 2012 r., wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu [...] stycznia 2013 r. (k. 19 akt administracyjnych), a następnie w dniu [...] stycznia 2013 r. zostało przekazane przez ten organ do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. (k. 21 akt administracyjnych).
Kolegium zwróciło przedmiotową skargę organowi pierwszej instancji w dniu [...] lutego 2013 r., wyjaśniając, że przedwcześnie została ona uznana przez ten organ za wniosek o wznowienie postepowania w sprawie zakończonej decyzją kolegium z dnia [...] lipca 2012 r. w sprawie przyznania T. W. usług opiekuńczych (k. 24 akt administracyjnych). Jednocześnie kolegium zobligowało Wójta Gminy N. do wezwania skarżącej do sprecyzowania żądania zawartego w skardze z dnia [...] grudnia 2012 r.
W dniu [...] marca 2013 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo T. W. zatytułowane "wezwanie", w którym skarżąca wyjaśniła, że skarga z dnia [...] grudnia 2012 r. zawiera żądanie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją kolegium z dnia [...] lipca 2012 r., podnosząc, że "dowody wymienione w treści skargi są jasne do wznowienia postępowania".
Zbędne było zatem wezwanie skarżącej przez organ pierwszej instancji w dniu [...] marca 2013 r. do sprecyzowania skargi z dnia [...] grudnia 2012 r.
Takie postępowanie organu pierwszej instancji wypełnia znamiona przewlekłości rozumianej jako opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym (wyrok NSA z dnia 3 września 2013 r., II OSK 688/13).
W związku z powyższym, sąd, w myśl art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), zobowiązał Wójta Gminy N. do dokonania czynności w związku ze skargą T. W. z dnia [...] grudnia 2012 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego odpisu wyroku.
Jednocześnie, na podstawie wyżej powołanego przepisu stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę okoliczność, sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym fakt, iż zachowanie Wójta Gminy N. nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na ten organ z mocy ustawy.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu wydane zostało na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 19 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Z tych względów sąd orzekł, jak w sentencji.