Uzasadnienie
Sygn. akt II SAB/Lu [...]
Uzasadnienie
W dniu 16 marca 2021 r. do siedziby P. D. S..A.. w L. (dalej: Spółka) wpłynęła skarga K. C. i S. C. na bezczynność Spółki polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżących o udostępnienie informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o umorzenie postępowania, wskazując, że uwzględniła w całości wniesioną skargę i 18 marca 2021 r. wydała decyzję nr [...] o odmowie udostępnienia żądanych przez skarżących informacji. Jednocześnie Spółka wniosła o zasądzenie od strony przeciwnej na swoją rzecz kosztów postępowania.
W piśmie skierowanym do Sądu, złożonym 7 kwietnia 2021 r., skarżący (reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika) oświadczyli, że w związku z wydaniem opisanej wyżej decyzji, cofają wniesioną skargę i wnoszą o zasądzenie od Spółki kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Z art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wynika m.in., że sąd umarza postępowanie, gdy skarżący skutecznie – w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. – cofnął skargę (pkt 1), a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3), w szczególności, gdy organ uwzględnił w całości skargę na bezczynność i w terminie 30 dni od daty jej otrzymania zakończył postępowanie decyzją – zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie, na skutek wydania omawianej decyzji autokontrolnej oraz skutecznego cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, zachodzą obie opisane wyżej podstawy umorzenia postępowania. W związku z tym postępowanie podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a.
W tej sytuacji, wobec zbiegu dwóch podstaw umorzenia postępowania, z których jedna przewiduje zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania (umorzenie na skutek wydania decyzji autokontrolnej organu – art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.), a druga nie daje ku temu podstaw – umorzenie na skutek cofnięcia skargi), stwierdzić należało, że nie ma przeszkód do wydania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w oparciu o art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z 24 maja 2019 r., I OZ [...] i 4 lipca 2019 r., I OZ [...] oraz postanowienie WSA w Bydgoszczy z 18 stycznia 2021 r., II SA/Bd [...]).
Niewątpliwie zatem zasadne było uwzględnienie wniosku skarżących o zasądzenie od Spółki na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia praw, o czym orzeczono na podstawie art. 200, art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. (zob. uchwała 7 sędziów NSA z 26 listopada 2008 r., I OPS [...]). Koszty te obejmowały wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika skarżących (480 zł) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictw udzielonych pełnomocnikowi przez skarżących (34 zł).
Natomiast odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku Spółki o zwrot kosztów postępowania, wyjaśnić należy, że obowiązujące przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości zasądzenia od skarżącego na rzecz organu (w takiej roli występuje Spółka w niniejszej sprawie – art. 32 p.p.s.a.) kosztów postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.