Uzasadnienie
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wojewody.
Skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.).
W sprawie, której przedmiotem jest bezczynność organu administracji, art. 37 k.p.a. przewiduje środek zaskarżenia w postaci zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.
Skarżący, wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi, do wyjaśnienia, czy składał zażalenie na bezczynność Wojewody do organu administracji publicznej wyższego stopnia, wskazał, iż zażalenia nie składał (pismo z dnia 30 lipca 107 r.).
Skoro zatem skarżący nie wniósł zażalenia na bezczynność Wojewody do organu wyższego stopnia, nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie, co skutkuje odrzuceniem skargi na bezczynność jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia