Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II SAB/Lu 4/17

Uzasadnienie

R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Starosty, zarzucając, że organ ten nie rozpatrzył do tej pory jego wniosku z dnia 20 marca 2014 r. o "sprzedaż działki nr 2/6 o pow. 0,08 ha (po zlikwidowanej stacji gazowej redukcyjno – pomiarowej) położonej w obrębie K. gmina Z., w drodze bezprzetargowej".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje

Skarga ta nie może być merytorycznie rozpoznana.

Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz.718 ze zm.), zwanej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Tymczasem przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Starosty dotycząca "sprzedaży działki nr 2/6 o pow. 0,08 ha (po zlikwidowanej stacji gazowej redukcyjno – pomiarowej) położonej w obrębie K. gmina Z., w drodze bezprzetargowej", która nie mieści się w powołanym wyżej katalogu aktów lub czynności/ bezczynności wymienionych w powołanym przepisie art. 3 § 2 P.p.s.a.

W sprawie nie ma zastosowania również art. 3 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Brak jest bowiem przepisów szczególnych, zobowiązujących organ gminy do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie "sprzedaży działki w drodze bezprzetargowej". Skarżący w istocie domaga się zawarcia z nim umowy sprzedaży, która jest czynnością prawną z zakresu prawa cywilnego, a więc ewentualne roszczenia z nią związane podlegają rozstrzyganiu przez sądy powszechne, nie mają one natomiast charakteru administracyjnego.

Wobec braku podstaw prawnych do wydania przez organ decyzji w tym przedmiocie, skarga na bezczynność jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Skarżący może natomiast zakwestionować działalność Starosty w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, składając do właściwego organu skargi lub wnioski.

Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.

O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.