Uzasadnienie
T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie nieprzekazania skargi z dnia 21 października 2012r. dotyczącej zasiłku okresowego. W piśmie z dnia 13 czerwca 2013r. pełnomocnik T. W. ustanowiony w ramach prawa pomocy oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powyższej ustawy należało postępowanie w sprawie umorzyć.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 tej ustawy oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 461).