Uzasadnienie
W dniu 23 września 2014r. P. G. – redaktor naczelny dziennika "Ł." wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Zarządu Okręgowego.... w L. polegającą na odmowie udzielenia informacji prasowej na wniosek z dnia 1 sierpnia 2014r., zarzucając organowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. – Prawo prasowe.
Wyjaśnił, że we wniosku domagał się odpowiedzi na następujące pytania: kto jest obecnie przewodniczącym Zarządu Okręgowego i od jakiego dnia zajmuje tę funkcję, licząc od pierwszej jego kadencji na tym stanowisku, ile dni przewodniczący Zarządu Okręgowego przebywał na urlopie wypoczynkowym, urlopie bezpłatnym lub okolicznościowym w 2013r., ile dni przewodniczący Zarządu Okręgowego przebywał na zwolnieniu lekarskim (w tym urlop zdrowotny, sanatorium etc.) w 2013r., ile dni przewodniczący Zarządu Okręgowego przebywał na delegacjach służbowych w 2013r., jakie sumarycznie koszty delegacji służbowych poniósł P. z tytułu delegacji służbowych przewodniczącego Zarządu Okręgowego w 2013r.
Organ dotychczas nie udzielił odpowiedzi na powyższe pytania, dlatego skarżący wniósł skargę na bezczynność.
W odpowiedzi na skargę Zarząd Okręgowy.... w L. wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wskazał, że pismem z dnia 18 sierpnia 2014r. wezwał P. G. do udzielenia informacji czy K. M., który podpisał wniosek z dnia 1 sierpnia 2014r. jako dziennikarz dziennika "Ł.", pozostaje w stosunku pracy z redakcją tegoż dziennika lub czy zajmuje się zbieraniem i redagowaniem materiałów prasowych na rzecz i z upoważnienia redaktora naczelnego. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe pismo, a zatem – w ocenie organu – z powodu braków formalnych skarga powinna być odrzucona jako niedopuszczalna. Na rozprawie sądowej przewodniczący Zarządu wyjaśnił ponadto, że na witrynie internetowej dziennika "Ł." nie ma dziennikarza K. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Wniosek z dnia 1 sierpnia 2014r. został złożony na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. - Prawo prasowe (Dz.U. z 1984r., Nr 5, poz. 24 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", a więc dotyczył informacji prasowej.
Z żądaniem udzielenia takiej informacji może wystąpić tylko "prasa", która – zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy - obejmuje zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską. Osobami takimi są dziennikarze, redaktorzy i redaktorzy naczelni (art. 7 ust. 2 pkt 5 - 7). Ustawa w art. 7 ust. 2 pkt 5 określa, że dziennikarzem jest osoba zajmująca się redagowaniem, tworzeniem lub przygotowywaniem materiałów prasowych, pozostająca w stosunku pracy z redakcją albo zajmująca się taką działalnością na rzecz i z upoważnienia redakcji.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 stycznia 2013r., I OSK 3126/12 stwierdził przy tym, że "dla redakcji pracownikami, w rozumieniu art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a"., będą dziennikarze, których teksty redakcja publikuje, niezależnie od tego, czy są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, czy pracują dla niej na podstawie umów o dzieło czy zleceń". Sąd wyjaśnił bowiem, że "redaktor naczelny, jako osoba mająca uprawnienia do decydowania o całokształcie działalności redakcji, reprezentuje ją w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Oznacza to, że może on także umocować do działania w swym imieniu osobę fizyczną wykonującą zawód dziennikarza, którego teksty redakcja publikuje."
Z powyższego wynika, że skuteczne złożenie wniosku o udzielenie informacji prasowej możliwe jest wyłącznie przez dziennikarza, który jest zatrudniony przez właściwą redakcję (będącą zespołem ludzi) na podstawie umowy o pracę bądź innej umowy cywilnoprawnej, z której wynika upoważnienie do działania w imieniu prasy.
W sprawie niniejszej z wnioskiem o udostępnienie informacji prasowej wystąpił natomiast K. M., który pomimo wezwania przez organ, nie wykazał, by z redakcją dziennika "Ł." łączyła go jakakolwiek umowa zobowiązująca do wykonywania czynności dziennikarskich na rzecz tego dziennika, w tym do występowania w imieniu tego dziennika z wnioskami o udzielenie informacji prasowej.
Również redaktor naczelny tego dziennika – skarżący P. G. w toku postępowania przed Sądem, nie przedstawił stosownych dokumentów potwierdzających, że K. M. jest umocowany do działania na rzecz dziennika "Ł.".
W sytuacji występującej w sprawie brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że wniosek z dnia 1 sierpnia 2014r. o udzielenie informacji prasowej pochodził od prasy, tym samym brak jest podstaw do uznania, że organ miał obowiązek wniosek ten załatwić w ustawowy sposób, a w konsekwencji organowi nie można zarzucić bezczynności. Z bezczynnością mamy bowiem do czynienia tylko wówczas, gdy organ nie podejmuje odpowiednich działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87).
Poza zakresem niniejszej sprawy pozostaje natomiast kwestia ewentualnej bezczynności organu polegającej na nierozpoznaniu tego wniosku w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198), jako pochodzącego nie od prasy, lecz od osoby fizycznej (K. M.), o ile organ uznałby, że informacje objęte wnioskiem stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 tej ustawy.
Z powyższych względów Sąd - na podstawie art. 151 P.p.s.a. - oddalił skargę.