Uzasadnienie
B. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na nierozpoznaniu jej zażalenia na postanowienie tegoż Kolegium z dnia [...]., znak: [...] o przekazaniu organowi I instancji wniesionego przez nią w dniu 2 czerwca 2006r. /data wpływu/ "podania o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]., znak: [...] odmawiającej przyznania jej zasiłku celowego na leczenie i ponowne rozpoznanie sprawy".
Kolegium potraktowało wniesione w terminie do złożenia odwołania "podanie" jako odwołanie i na podstawie art. 129§1 w zw. z art. 65§1kpa przekazało je organowi I instancji w celu zbadania czy nie zachodzą podstawy do jego uwzględnienia i zmiany decyzji własnej z dnia 26 maja 2006r..
W ocenie skarżącej, przekazanie nie było prawidłowe, ponieważ do rozpoznania odwołania czy też stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej wyłącznie właściwym było Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że nie można zarzucić mu bezczynności, bowiem organ I instancji badając przekazane mu odwołanie nie znalazł podstaw do zmiany decyzji własnej i zwrócił odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które wydało w dniu [...]. decyzję [...] utrzymującą w mocy przedmiotową decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] Decyzja Kolegium została następnie zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i toczy się w jej sprawie postępowanie pod sygn. akt II SA/Lu 750/06.
Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że wzywał B. S. do wskazania czy wniesione w dniu 21 czerwca 2006r. zażalenie należy traktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła w Kolegium w dniu 26 czerwca 2006r. "podanie o wznowienie postępowania" oraz wydanie decyzji na skutek wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji.
Pismem z dnia 10 lipca 2006 r. Kolegium poinformowało skarżącą, iż spełnienie tego żądania jest niedopuszczalne, bowiem stosownie do przepisu art. 145 § 1 k.p.a. wznowienie postępowania może nastąpić jedynie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, zaś sprawa przez skarżącą podniesiona stanowi przedmiot postępowania odwoławczego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 §2pkt.8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych. Kontrola ta polega na badaniu zgodności działania organu z prawem. (art.1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz.1269)
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art.35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87)
W świetle art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W rozpatrywanej sprawie nie ma podstaw do uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do wykonania czynności, wskazanych w art.149 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zażalenie wniesione przez skarżącą w dniu 21 czerwca 2006r. w istocie zawierało żądanie rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze,jako organ wyższy w stosunku do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, sprawy zasiłku celowego rozstrzygniętej odmownie decyzją Kierownika tegoż Ośrodka z dnia 26 maja 2006r.
Żądanie to zostało uwzględnione przez Kolegium, bowiem organ I instancji stwierdził, że nie ma podstaw do zmiany decyzji własnej i przekazał odwołanie ponownie organowi odwoławczemu, który rozpoznał "podanie o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]., znak: [...] odmawiającej przyznania jej zasiłku celowego na leczenie i ponowne rozpoznanie sprawy" i wydał w dniu [...] decyzję ostateczną utrzymującą w mocy przedmiotową decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej.
Ubocznie wyjaśnić należy, że nie ma podstaw do uznania, że przekazanie było niewłaściwe, ponieważ skarżąca złożyła "podanie o stwierdzenie nieważności" w terminie do wniesienia odwołania, a więc nie mogło być ono potraktowane inaczej, jak odwołanie i musiało być najpierw przekazane organowi I instancji zgodnie z art. 129§1kpa w celu ewentualnej zmiany decyzji własnej.
W tej sytuacji nie ma podstaw do przyjęcia, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostawało w bezczynności, a w konsekwencji nie ma podstaw do nałożenia na niego obowiązków, o których mowa w art. 149 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów skarga podlega oddaleniu na mocy art.151 cyt. ustawy.