Uzasadnienie
W dniu 29 kwietnia 2009 r. J. i M. B. wnieśli skargę do Sądu na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niezałatwienia wniosku o sprostowanie lub wyjaśnienie treści decyzji.
W piśmie z dnia 10 czerwca 2009 r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę, gdyż zaistniałe po wniesieniu skargi okoliczności powodowały, iż skarga w tej sprawie stała się bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postępowanie należało umorzyć.
Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.