Uzasadnienie
W. W. reprezentowana przez pełnomocnika Z.S. oraz B. L. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wojewody dotyczącą odszkodowania za grunty przyjęte pod ulicę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 czerwca 2010 r. B. L. wspólnie z Z. S. zostały wezwane do wyjaśnienia, czy w przedmiotowej sprawie zostało złożone zażalenie na bezczynność Wojewody do organu wyższego stopnia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym, strony postępowania przesłały pisma z dnia 1 lipca 2010 r. i z 6 lipca 2010, w których wyjaśniły, że w tej sprawie nie występowały z takim zażaleniem.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W rozpatrywanej sprawie strony skarżące nie skorzystały z przysługującego jej prawa wniesienia zażalenia zgodnie z art. 37 § 1 kpa, który stanowi, że na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracyjnego wyższego stopnia.
W związku z tym, iż skarżące w niniejszej sprawie nie wyczerpały toku postępowania przed organami administracji, skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i, jako taka, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.