Uzasadnienie
T.W. złożyła w dniu 24 maja 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, która miała polegać na nieprzekazaniu do organu II instancji wniesionego przez skarżącą w dniu 23 marca 2005 r. odwołania od decyzji tegoż Kierownika z dnia [...]marca 2005r. w sprawie Nr [...].
W uzasadnieniu skargi na bezczynność T. W. wskazała, że w dniu 25 kwietnia 2005 r. wezwała kierownika GOPS do usunięcia naruszenia prawa tj. art. "132 lub 133 kpa".
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wnosił o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wyjaśnił, iż decyzję z dnia [...]marca 2005 r. w sprawie Nr [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na zakup opału, pralki, lodówki, ubrania zimowego i butów, skarżąca otrzymała w dniu 23 marca 2005 r. W tym samym dniu złożyła skargę, na którą otrzymała odpowiedź 20 kwietnia 2005 r. Kolejne pismo z dnia 18 marca 2005 r. potraktowano jako żądanie wznowienia postępowania w sprawie Nr [...] zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2005 r. Po wznowieniu postępowania – postanowieniem z dnia 11 maja 2005 r. – organ I instancji wydał - w dniu [...] maja 2005 r. decyzję o odmowie uchylenia prawomocnej decyzji z dnia [...]marca 2005 r. Skarżąca w dniu 5 czerwca 2005 r. złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] maja 2005 r., które to odwołanie wraz z aktami sprawy przesłano do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 10 czerwca 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracji (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środka zaskarżenia jakim jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 kpa).
Skarżąca nie wykazała mimo wezwania sądu, by takie zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej - składała do organu wyższego stopnia tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Powoływanie się na wezwanie organu I instancji do usunięcia naruszenia praw złożone w dniu 24 maja 2005 r. nie jest równoznaczne z wyczerpaniem środków zaskarżenia o jakim mowa w art. 52 § 2 cytowanej ustawy, gdyż tego rodzaju środek przysługuje stronie w sytuacjach, gdy ustawa nie przewidywałaby środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi (art. 52 §, natomiast w sprawie niniejszej taki środek zaskarżenia tj. zażalenie - w świetle art. 37 § 1 kpa skarżącej przysługiwał.
Wobec niewyczerpania zatem przez skarżącą przewidzianych prawem środków odwoławczych – skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).