Uzasadnienie
T. W. złożyła w dniu 31 lipca 2013 r. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego– skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na przewlekłość w postępowaniu SKO w sprawie "z wniosku – skargi" z dnia 15 stycznia 2013 r. polegającą na niewydaniu orzeczenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze. (SKO) w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie jako bezzasadnej. Skarżąca złożyła bowiem w dniu 15 stycznia 2013 r. skargę dotyczącą wznowienia postępowania w sprawie, która nie została dotychczas prawomocnie zakończona. SKO decyzją z dnia... 2012 r. w sprawie... utrzymało w mocy decyzję organu I instancji przyznającą skarżącej specjalny zasiłek celowy w kwocie 70 zł. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie II SA/Lu 132/13 oddalającego skargę na decyzję SKO. W tych warunkach SKO poinformowało skarżącą pismem z dnia 15 lutego 2013 r., że jej wniosek z dnia 15 stycznia 2013 r. dotyczący wznowienia postępowania zakończonego decyzją SKO z dnia 21 grudnia 2012 r. rozpatrzony będzie po ostatecznym zakończeniu sądowej kontroli prawidłowości decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna.
"Wniosek – skarga" T. W. z dnia 15 stycznia 2013 r. dotyczył wznowienia postępowania (skarżąca wskazała w treści wniosku art. 145 § 1 pkt 3,4,5 i art. 145 § 2 kpa) w sprawie, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze. wydało w dniu...grudnia 2012 r. decyzję –..., zaskarżoną następnie do sądu administracyjnego. Prawidłowo zatem SKO uznało, że żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone w chwili, gdy decyzja SKO była ostateczna. Oznacza to, że zakończone zostało postępowanie administracyjne w trybie zwykłym i zaistniała możliwość wdrożenia nadzwyczajnego postępowania jakim jest m.in. postępowanie wznowieniowe, służące weryfikacji decyzji ostatecznej w drodze administracyjnej niezależnie od możliwości weryfikacji takiej decyzji na drodze postępowania przed sądem administracyjnym, co ma miejsce w stosunku do decyzji SKO z dnia... grudnia 2012 r.
Wybór drogi weryfikacji decyzji ostatecznej należy do strony, a ustawodawca daje pierwszeństwo weryfikacji w drodze postępowania administracyjnego, co wynika z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teks jedn. Dz.U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. stanowiącego, że w razie wniesienia do sądu skargi po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu m.in. wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. W sytuacji trwającego juz postępowania administracyjnego - wszczęcie postępowania wznowieniowego przez organ administracji jest dopuszczalne, na co wskazuje pośrednio art. 54 P.p.s.a.
Skarżąca T. W. złożyła w tym samym dniu (15 stycznia 2013 r.) skargę do sądu administracyjnego i wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną SKO w sprawie...
Samorządowe Kolegium Odwoławcze... przesyłając do skarżącej w dniu 15 lutego 2013 r. pismo informujące, iż wniosek o wznowienie postępowania zostanie rozpatrzony po wydaniu przez sąd administracyjny wyroku z przymiotem prawomocności – samo dokonało wyboru drogi sądowej, jako drogi weryfikacji swojej decyzji, uchylając się od rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania i oceny zaistnienia przesłanek wznowieniowych.
W tych warunkach uzasadniona jest skarga na przewlekłe postępowanie SKO w sprawie wniosku o wznowienie postępowania. Przez przewlekłość postępowania rozumie się podejmowanie działań zmierzających do odwlekania w czasie czynności, które organ jest obowiązany wykonać w terminie wskazanym w ustawie.
Taka sytuacja zaistniała w sprawie niniejszej, gdy SKO uzależniło rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania bezpodstawnie od zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym – kierując do strony w tym przedmiocie pismo w dniu 15 lutego 2013 r.
Działanie organu doprowadziło zatem do przewlekłości, której skutkiem musiało być uwzględnienie skargi i zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 15 stycznia 2013 r. w wyznaczonym 14 - dniowym terminie od daty zwrotu akt.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt I sentencji – nie znajdując jednocześnie podstaw do określenia w trybie cytowanego przepisu, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.