Uzasadnienie
A. A. w skardze na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. zarzuciła nieterminowe rozpoznanie sprawy zawisłej przed tym organem po wydaniu przez Wójta Gminy C. decyzji uzgadniającej warunki budowy obiektu inwentarskiego.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż opóźnienie w załatwieniu sprawy przekreśliło jej plany inwestycyjne.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu swego stanowiska organ odwoławczy wskazał, iż nie uznaje zarzutu bezczynności, ponieważ sprawa będąca przedmiotem skargi została rozstrzygnięta decyzją Kolegium z dnia [...] r., Nr [...]. W dacie złożenia skargi na bezczynność, a nawet w dacie jej sporządzenia, zarzut bezczynności był już oczywiście chybiony, bo sprawa była już rozstrzygnięta. Co więcej, A. A. wcześniej złożyła skargę do tutejszego Sądu na decyzję Kolegium z dnia [...] r., o czym świadczy okoliczność, iż odpowiedź na skargę wraz z całością akt administracyjnych zostały przekazane Sądowi w dniu 7 maja 2009 r. i w sprawie oznaczonej sygnaturą akt II SA/Lu 271/09 termin rozprawy został wyznaczony na 9 lipca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, należało ją oddalić.
Z akt administracyjnych dołączonych do sprawy o sygn. akt II SA/Lu 271/09 wynika, że Wójt Gminy C. decyzją z dnia [...] r., po rozpatrzeniu wniosku A. A., ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie fermy drobiu na działce nr [...] położonej w miejscowości S. W dniu [...] r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wpłynęły akta tej sprawy z odwołaniami od decyzji z dnia [...] r.
Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę Wójtowi Gminy C. do ponownego rozpoznania.
W świetle powyższych okoliczności, biorąc pod uwagę treść skargi, należało uznać, ze skarga A. A. w sprawie niniejszej dotyczy bezczynności SKO w B. w rozpoznaniu odwołań od decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] r.
Skarga, wbrew stanowisku organu odwoławczego wyrażonym w odpowiedzi na skargę, jest dopuszczalna.
W I instancji decyzję wydał Wójt Gminy C., którego właściwość wynika z art. 36a ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.). Zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., jako organ wyższego stopnia, było właściwe do rozpatrzenia odwołań od tej decyzji (art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a.) i załatwienia sprawy przez wydanie decyzji (art. 138 w zw. z art. 104 k.p.a.).
Istnienie po stronie SKO w B. prawnego obowiązku wydania decyzji oznacza, iż w świetle art. 3 § 2 pkt 1 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga na bezczynność tego organu była dopuszczalna.
Nie zachodzi więc określona w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podstawa do odrzucenia skargi. Brak też którejkolwiek z pozostałych podstaw do odrzucenia skargi wymienionych w art. 58 p.p.s.a.
Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje zarówno w dacie wniesienia skargi, jak i w dacie orzekania przez sąd administracyjny.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że organ, którego bezczynność została zaskarżona, nie załatwił sprawy w miesięcznym terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. Wynika to z zestawienia daty wpływu sprawy do tego organu (... r.) z datą załatwienia sprawy przez wydanie decyzji (... r.). Niewątpliwe wiec jest, że sprawa została załatwiona po upływie miesiąca od daty wpływu (... r.).
Organ odwoławczy pozostawał w bezczynności, jednakże stan ten ustał w dniu [...] r., kiedy to SKO w B. wydało decyzję załatwiającą sprawę przed tym organem.
Stosownie do art. 149 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie m. in. stosownego aktu. Przepis ten ma zastosowanie, jeżeli organ pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 p.p.s.a.
Sytuacja taka zaistniała w sprawie niniejszej, gdyż bezczynność organu ustała w dniu [...] r., a wiec przed datą orzekania przez sąd (... r.), a nawet przed datą wniesienia skargi (... r.).
Z tych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a., który stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.