Uzasadnienie
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwana jako "ppsa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Gdy chodzi o skargę na bezczynność organu, jej wniesienie jest również możliwe dopiero po wyczerpaniu środka zaskarżenia, którym jest w tym przypadku zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 k.p.a.).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2010r. skarżąca została wezwana do wyjaśnienia, czy składała zażalenie w sprawie bezczynności Burmistrza Miasta w przedmiocie warunków zabudowy, a jeśli tak, to do nadesłania jego kopii. W odpowiedzi L. S. przesłała: kopię odwołania od decyzji Burmistrza Miasta, którą otrzymała w dniu 21 stycznia 2010r., kopię decyzji Burmistrza z dnia [...]. dotyczącą odmowy ustalenia warunków zabudowy oraz pismo z dnia 20 sierpnia 2010r. adresowane do Starosty.
Wśród pism przesłanych przez skarżącą nie ma jednak pisma, które mogłoby zostać potraktowane jako zażalenie złożone w trybie art. 37 k.p.a. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie w terminie przez Burmistrza Miasta wniosku o wydanie pozytywnej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla nieruchomości nr [...] położonej przy ul. H. w N. W związku z tym, iż skarżąca nie wyczerpała toku postępowania przed organami administracji, skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i, jako taka, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Ubocznie należy wskazać, że z akt sprawy wynika, iż decyzja w sprawie ustalenia warunków zabudowy została wydana w dniu [...]. (po ponownym rozpatrzeniu sprawy), z tym tylko, że jest to decyzja odmowna. Także z tego wglądu skarga na bezczynność już więc jest niezasadna.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" ppsa, orzeczono o zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.