Uzasadnienie
W dniu 4 listopada 2004 r. E. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego skargę na bezczynność Starosty Powiatowego, nie składając uprzednio zażalenia na bezczynność do organu nadrzędnego.
Skarga niniejsza podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. § 2 tego przepisu wskazuje, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W zakresie skargi na bezczynność organu administracji przepis art. 37 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przyznaje stronie postępowania środek odwoławczy w postaci zażalenia do odpowiedniego organu wyższego stopnia. Zatem dopiero złożenie zażalenia na bezczynność i rozpatrzenie go przez organ wyższego stopnia warunkuje możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Powyższe wskazuje, iż w realiach niniejszej sprawy E. B. nie wyczerpała toku instancyjnego. Z tego też względu skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).