Uzasadnienie
T. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. (art.37§1kpa) Organem takim w stosunku do wójta gminy jest samorządowe kolegium odwoławcze (art.17pkt.1kpa).
Jak wynika z akt sprawy skarżąca wniosła w dniu 8 maja 2005r. (k.6) zażalenie do organu niewłaściwego tj. do Wójta Gminy. Jednocześnie z pisma tego wynika, że skarżąca miała świadomość, iż organem właściwym do rozpoznania zażalenia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jednak z uwagi na "brak środków na list czy dojazd do SKO" skierowała je do Wójta Gminy.
W sytuacji występującej w sprawie nie można zatem przyjąć, że skarżąca wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia, dlatego jej skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58§1pkt.6 powołanej ustawy i nie może być rozpoznana merytorycznie.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.