Uzasadnienie
W dniu 16 sierpnia 2013 r. T. W. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie skargi z dnia 10 czerwca 2013 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną kolegium z dnia [...] 2013 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania własnej decyzji ostatecznej, utrzymującej w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] 2012 r., znak: [...] odmawiającej przyznania T. W. usług opiekuńczych.
Przed wniesieniem skargi, w dniu 16 lipca 2013 r., T. W. wezwała kolegium do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2013 r. kolegium uznało przedmiotowe wezwanie za nieuzasadnione (k. 8 akt administracyjnych).
W odpowiedzi na skargę kolegium wniosło o jej oddalenie, wyjaśniając, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. przedłużyło termin rozpoznania skargi z dnia 10 czerwca 2013 r. o wznowienie postępowania, o którym mowa wyżej, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie sprawy ze skargi T. W. na decyzję kolegium z dnia [...] 2013 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]z dnia [...] 2012 r., znak: [...], o czym skarżąca została poinformowana (k. 2 akt administracyjnych). Kolegium podniosło, że przedmiotowa sprawa toczy się w sądzie pod sygnaturą akt II SA/Lu 304/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ administracji publicznej nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.
Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że w dniu 10 czerwca 2013 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną kolegium z dnia [...] lutego 2013 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., znak:.[...]w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania własnej decyzji ostatecznej, utrzymującej w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...]października 2012 r., znak: [...] odmawiającej przyznania T. W. usług opiekuńczych.
W aktach sprawy zamieszczone jest również postanowienie kolegium z dnia [...] lipca 2013 r., w którym organ ten wskazał, że sprawa zostanie rozpoznana w terminie miesiąca od wpływu akt sprawy z prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w przedmiocie skargi T. W. na decyzję kolegium z dnia [...] lutego 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]z dnia [...] grudnia 2012 r.
Z powyższego wynika, iż Wójt Gminy [...] nie dopuścił się bezczynności w rozpoznawanej sprawie. Organ przedłużył termin rozpoznania sprawy, do czego był uprawniony na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. Przedłużenie terminu rozpoznania sprawy było zasadne, bowiem wydanie przez sąd rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi T. W. na decyzję kolegium z dnia [...] lutego 2013 r. mogło mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy, w której skarżąca domaga się wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją.
Należy dodać, że sprawa ze skargi T. W. na decyzję kolegium z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie odmowy przyznania usług opiekuńczych, tocząca się w tutejszym sądzie pod sygnaturą akt II SA/Lu 304/13, została rozstrzygnięta w dniu 24 października 2013 r. wyrokiem oddalającym skargę, który uprawomocnił się w dniu 24 grudnia 2013 r.
Z tych względów sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu wydane zostało na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 19 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł, jak w sentencji.