Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 maja 2012 r. A. M. wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Gminnej Jednostki Usług Komunalnych w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na jego pismo z dnia 12 kwietnia 2011 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Gminnej Jednostki Usług Komunalnych wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa pisma skarżącego z dnia 12 kwietnia 2011 r. nie jest sprawą administracyjną i nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Tego typu sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
Mianowicie zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Przytoczony przepis określa zakres kognicji sądu administracyjnego. Wniesioną w rozpoznanej sprawie skargę należało uznać za skargę wniesioną w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., to jest skargę na bezczynność.
Jednakże co należy podkreślić, zgodnie z treścią tego przepisu przedmiotem skargi może być wyłącznie bezczynność organu administracji publicznej i to nie każda, lecz jedynie w zakresie decyzji i postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a., pisemnej interpretacje przepisów prawa podatkowego (pkt 4a), a także innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
W rozpoznanej sprawie skarżący zarzucił bezczynność w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na jego pismo Gminnej Jednostce Usług Komunalnych. W związku z tym należy wskazać, że gminna jednostka organizacyjna nie jest organem administracji publicznej, o którym mowa w art. 1 k.p.a. W szczególności nie orzeka ona w drodze decyzji, postanowień lub innych aktów z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jednostki takie są powołane jedynie do wykonywania zadań publicznych gminy, a nie rozstrzygania indywidualnych spraw w drodze przepisów k.p.a. Oznacza to, że Dyrektor Gminnej Jednostki Usług Komunalnych odpowiadając na pismo strony nie działa na podstawie i w trybie przepisów k.p.a., dlatego też nie przysługuje stronie ochrona prawna w postaci skargi na bezczynność tego podmiotu.
Konkludując, skarga na bezczynność podmiotu niebędącego organem administracji nie jest dopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ze względów podmiotowych.