Uzasadnienie
W dniu 16 kwietnia 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga L. B. na bezczynność Wójta Gminy, w przedmiocie podziału nieruchomości.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 maja 2018 r. wezwano skarżącego na podstawie art 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "k.p.a.") do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia na nie załatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art 35 k.p.a. oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 (sto) złotych.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 10 maja 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k.18).
Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie złożył dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, jak również nie uiścił wpisu, nie złożył także wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tych czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z powodu nie wyczerpania administracyjnego toku instancji.
Postępowanie administracyjne jak również będące jego konsekwencją postępowanie sądowoadministracyjne są postępowaniami sformalizowanymi. Postępowanie administracyjne co do zasady wszczynane jest na wniosek, również kolejne jego etapy uruchamiane są za pomocą ściśle określonych środków (zażaleń, odwołań, ponagleń, wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy, itp.), złożonych w przewidzianych do tego formach i terminach. Tylko prawem dopuszczane środki, spełniające przewidziane wymogi formalne mogą uruchomić tryb administracyjny, w którym właściwy organ w oparciu o konkretne przepisy wyda przewidziany akt, bądź dokona żądanej czynności.
Bezwzględnym warunkiem przystąpienia przez Sąd do merytorycznej kontroli postępowania organów administracji publicznej jest wyczerpanie administracyjnego toku instancji. Stanowi o tym art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziane w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność, jak w niniejszej sprawie, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują konieczność wniesienia ponaglenia na nie załatwienie sprawy wnoszonego do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie – art 37 K.p.a.
Mając na uwadze treść powołanych przepisów, a także z uwagi na fakt, że z akt sprawy nie wynikało, aby takie ponaglenie skarżący złożył, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 maja 2018 r. L. B. został wezwany do nadesłania dowodu jego wniesienia do organu administracji. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 maja 2018 r., natomiast termin na jego wykonanie upłynął bezskutecznie w dniu 17 maja 2018 r.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał administracyjnego toku instancji. Nie złożył ponaglenia, które dałoby organowi I instancji możliwość ustosunkowania się w postępowaniu administracyjnym do podniesionych zarzutów, a organowi odwoławczemu ewentualne wypowiedzenie się w sprawie bezczynności.
Na marginesie należy wskazać, że skarżący nie wykonał także wezwania do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie, co stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skutkuje odrzuceniem skargi przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 p.p.s.a.