Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. W przypadku skargi na bezczynność organu, środkiem zaskarżenia jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie, kierowane do organu wyższego stopnia. (art.37 § 1 kpa)
Z. S. i K. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Prezydenta Miasta podnosząc, że organ ten nie wykonał decyzji Starosty z dnia [...]. ustalającej na ich rzecz odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość.
Z akt sprawy wynika, że Z. S. i K. S. nie wnieśli do organu wyższego stopnia zażalenia, o którym mowa w powołanym art. 37 § 1 kpa, a więc nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia. Wprawdzie złożyli "wnioski z ponagleniem wypłaty" (z dnia 7 października 2008r., k. 13 i 14), ale kierowali je nie do organu wyższego stopnia w stosunku do organu, któremu zarzucają w niniejszej skardze bezczynność, ale do Starosty.
W tej sytuacji, wniesiona przez nich skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1pkt 6 ppsa.