Uzasadnienie
W. i K. małżonkowie M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta zarzucając, że organ ten nie rozpoznał ich "podania o wykup mieszkania przy ul. P. Z.. w L.".
Skarga nie może być merytorycznie rozpoznana, gdyż żądanie skarżących skierowane do organu nie podlega załatwieniu w trybie administracyjnym – ma ono bowiem charakter cywilnoprawny i może być dochodzone przez zastosowanie odpowiednich przepisów prawa cywilnego, a tym również prawa procesowego przed sądem powszechnym.
Prezydent Miasta nie miał podstaw prawnych do załatwienia wniosku skarżących w sposób administracyjny tj. w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, dlatego skarga na jego bezczynność nie może być przez Sąd rozpoznana. Wynika to z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej ppsa, który stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, ale wyłącznie w przypadkach określonych w art. 1- 4a, tj. w sytuacjach, gdy organ miał obowiązek wydania 1) decyzji administracyjnej 2) postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty 3) postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4) innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 5) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie indywidualnej.
Skoro wniosek o wykup przez gminę lokalu mieszkalnego – ze względu na cywilnoprawny charakter - nie podlega załatwieniu w żaden ze wskazanych w powołanym przepisie sposobów, to w świetle art. 3 § 2 pkt 8 ppsa, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu polegającą na nierozpoznaniu tego wniosku jest niedopuszczalna.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, należało orzec, jak w sentencji.