Uzasadnienie
W dniu 3 grudnia 2012 r. Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy. Skarżący podniósł, że organ nie wydał orzeczenia rozstrzygającego o jego żądaniu zawartym we wniosku z dnia 7 listopada 2012 r. dotyczącego usług opiekuńczych.
W odpowiedzi na skargę działający w imieniu Wójta Gminy Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w N. wniósł o oddalenie skargi, przedstawiając jednocześnie przebieg postępowania w sprawie.
Jak wyjaśnił organ administracji, postępowanie administracyjne w sprawie wniosku skarżącego z dnia 7 listopada 2012 r. było przedłużane w dniu 20 listopada 2012 r. z powodu działań strony skarżącej (uniemożliwianie organowi przeprowadzenia czynności dowodowych). Pomimo wielokrotnych wezwań skarżący nie podejmował żadnych prób skontaktowania się z pracownikiem socjalnym celem przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w związku z przedmiotowym wnioskiem. Pracownicy pomocy społecznej dwukrotnie podejmowali w asyście Policji próby przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Obie próby były bezskuteczne. W pierwszym przypadku wejście na posesję skarżącego było zamknięte zaś w drugim opiekunka skarżącego oświadczyła, że jest on nieobecny w domu. Do skarżącego skierowano wezwanie do nadesłania dokumentu poświadczającego wysokość jego dochodów oraz dokumentów wskazujących na wysokość jego wydatków. W toku postępowania skarżący złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie oraz wniosek o wyłączenie pracowników Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. Dnia 20 grudnia 2012 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w N. działając z upoważnienia Wójta Gminy rozpoznając wniosek z dnia 7 listopada 2012 r. wydał decyzję Nr [...] odmawiającą przyznania skarżącemu usług opiekuńczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w § 2 pkt 1 – 4 tj. w sprawach, w których organ administracji powinien wydać decyzję administracyjną, postanowienie lub inne akty bądź podjąć czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Kontrola sądu dotyczy niepodejmowania przez organ administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, czyli sytuacji, gdy mimo ciążącego na nim obowiązku, organ nie wydał w określonym przez prawo terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął właściwych czynności.
W przedmiotowej sprawie postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. Decydujące jest to, że skarga na zwłokę w załatwieniu sprawy wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, natomiast w razie wydania decyzji po wniesieniu skargi, przed rozpoznaniem jej przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. uchwałę 7 Sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – ONSAiWSA 2009/4/63). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że po wniesieniu skargi w dniu 3 grudnia 2012 r. została wydana w dniu 20 grudnia 2012 r. decyzja rozpatrujące w całości wniosek skarżącego z dnia 7 listopada 2012 r. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o przyznanie świadczeń w postaci usług opiekuńczych został rozpoznany w formie przewidzianej prawem. Podkreślić należy, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji sąd orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy w czasie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (J.P.
Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 196). Jeżeli więc w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 p.p.s.a. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte. W tej sytuacji postępowanie wszczęte wskutek złożenia przez skarżącego skargi na bezczynność organu administracji staje się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Tego rodzaju sytuacja - jak wyżej wykazano - miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność Wójta Gminy w zakresie wniosku Z. W. z dnia 7 listopada 2012 r. dotyczącego usług opiekuńczych. O wynagrodzeniu adwokata Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. Nr 461).