Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 października 2022 r. J. M. (dalej jako: skarżący), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Burmistrza Opola Lubelskiego (dalej jako: Burmistrz lub organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej jako: u.d.i.p.), poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu na wniosek skarżącego informacji publicznej, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub w centralnym repozytorium.
Mając na uwadze tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 17 września 2022 r. dotyczącego przesłania przez ePUAP elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi 113477L oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że dnia 17 września 2022 r. wystąpił do organu z wnioskiem o przesłanie elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi gminnej [...] W terminie określonym w art. 13 u.d.i.p. Burmistrz nie udostępnił żądanej informacji. Skarżący podkreślił, że otrzymał w dniu 29 października 2022 r. w formie tradycyjnej pismo podpisane przez Sekretarza Gminy, z którego wynikało, iż organ nie posiada dokumentacji w formie elektronicznej. Zdaniem J. M. działanie organu nie może być uznane za prawidłowe załatwienie jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na organie ciąży bowiem obowiązek przekształcenia posiadanej dokumentacji i udostępnienia jej w formie wskazanej we wniosku.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi w całości. Burmistrz wyjaśnił, że uwzględnił skargę i udostępnił żądaną informację w dniu 9 listopada 2022 r.
W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2023 r. skarżący zmodyfikował treść skargi wskazując, że wnioskowana informacja została mu udostępniona, dlatego zażądał jedynie stwierdzenia bezczynności organu na dzień przekazania skargi.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Burmistrz Opola Lubelskiego dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 17 września 2022 r.
Należy na wstępie przypomnieć, że bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji żadnej z czynności określonych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).
Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., który określa, że w tym przypadku sąd:
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W sprawie bezsporne jest, że informacja żądana przez skarżącego ma charakter informacji publicznej, a Burmistrz Opola Lubelskiego jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Taki charakter bezsprzecznie mają informacje dotyczące organizacji ruchu drogowego na drogach publicznych, w tym projekt organizacji ruchu drogowego dla drogi gminnej [...]
Wobec powyższego organ powinien był załatwić wniosek skarżącego w trybie i terminie przewidzianym w u.d.i.p. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.
Należy stwierdzić, że organ nie wywiązał się ze swego ustawowego obowiązku w powyższym terminie, gdyż udostępnił żądaną informację w formie elektronicznej dopiero w wyniku złożonej przez J. M. skargi w dniu 29 października 2022 r. Ostateczne udostępnienie informacji nastąpiło w dniu 9 listopada 2022 r., co świadczy o przekroczeniu ustawowego terminu i tym samym o bezczynności organy.
Zdaniem Sądu, jakkolwiek Burmistrz dopuścił się bezczynności, to jednak z pewnością nie miała ona charakteru rażącego. Organ w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 17 września 2022 r. pismem z dnia 14 października 2022 r. wyjaśnił, że nie dysponuje elektroniczną kopią projektu stałej organizacji ruchu dla drogi gminnej nr [...], a chociaż odpowiedź ta była niewłaściwe w świetle art. 14 ust. 1 i 2 u.d.i.p., to jednak działaniu organu nie można przypisać znamion rażącego, a więc oczywistego i poważnego, naruszenia przepisów prawa. Nie bez znaczenia jest również fakt, że udostępnianie informacji publicznej, jakkolwiek istotne, nie jest jednak głównym zadaniem organu, a sądowi z urzędu znany jest fakt, że skarżący kieruje setki wniosków dotyczących organizacji ruchu drogowego do organów odpowiedzialnych za zarządzanie drogami publicznymi w całym kraju. Argumenty te uzasadniają rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II sentencji wyroku.
Rozpatrując skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania sąd bierze zasadniczo pod uwagę stan sprawy istniejący w dacie wniesienia skargi do sądu, jednakże w zakresie ewentualnego zobowiązania organu do załatwienia sprawy (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), sąd musi uwzględniać stan istniejący w dacie wyrokowania. Bezprzedmiotowe stało się zobowiązywanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 17 września 2022 r., biorąc pod uwagę wskazywany już wyżej fakt, że po wniesieniu skargi do sądu, organ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego oraz wydał decyzję administracyjną. W tej sytuacji Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącej (pkt III sentencji wyroku).
O kosztach postępowania (pkt IV sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a., przyznając skarżącemu zwrot kosztów w kwocie, obejmującej uiszczony wpis od skargi, tj. [...] zł. Skarżący nie wykazał, aby poniósł inne koszty postępowania, podlegające zwrotowi.